Sonet XLVI
Śmiertelną wojnę serce z okiem toczy.
Jak mają łupy z twej istoty dzielić.
Twój widok pragną zabrać sercu oczy
a serce nie chce im tego udzielić.
Me serce twierdzi, że cię przechowuje tam,
gdzie nie wedrą się oczu kryształy.
Oko w tym prawdy żadnej nie znajduje
mówiąć, że w nim się skrył twój obraz cały.
By postanowić w tej sprawie zebrano
sąd myśli w sercu mających mieszkanie
i wspólną wolą ich wyrok wydano.
Oczy część wezmą część serce dostanie.
I tak do oczu twój obraz należy
a serce w głębi mego serca leży
Soneto XLVI
A morte e a guerra rolam meu coração com os olhos.
Como podem os tolos dividir tua essência?
Teu olhar quer roubar do coração os olhos
mas o coração não quer ceder essa licença.
Meu coração afirma que te guarda lá,
onde não entram os olhos de cristal.
O olho não encontra verdade alguma
dizendo que nele se esconde tua imagem total.
Para decidir sobre isso, foi convocado
um tribunal de pensamentos que habitam o coração
e, com vontade comum, seu veredicto foi dado.
Os olhos levarão parte, e o coração receberá parte.
E assim, aos olhos pertence tua imagem
e o coração repousa no fundo do meu coração.