Bande
Alá enriba está bande
Coma unha estampa antiga
Dibuxada no aire,
Alá enriba está bande.
Pendurada do vento,
Bande das verdes corgas
Cinguidas de silencio,
Pendurada do vento.
A maina primaveira
Alcende fogueiradas
De froles amarelas,
A maina primaveira.
Altas terras da limia
Dos outonos dourados
E das chousas sombrizas.
Altas terras da limia.
Nas encostas da serra
Branquexan os xestedos
Coma río de néboa,
Nas encostas da serra
Nos camiños do vieiro
Onde o corisco funga
Ten o seu pazo o inverno,
Nos camiños do vieiro.
Vila noble e labrega,
Das touzas avesías
I as paisaxes esgrevias,
Vila noble e labrega.
Alá embaixo, entre seixos,
Pasa o río cantando
Unha canción de arrieiro,
Alá embaixo, entre seixos.
Adeus, voume alonxando,
Anque por fóra ledo,
Por dentro vou chorando,
Adeus, voume alonxando,
Quen poidera mirarte
Dende o cume do outeiro
Santa comba de bande,
Quen poidera mirarte.
Banda
Alto esta banda
Como uma estampa antiga
Dibuxada no ar,
Alto é time.
Pendurada do vento,
Bande de verde Corgo
Cingidas de silêncio,
Pendurada do vento.
A suave primavera
Alcende fogueiradas
De flores amarelas,
A suave primavera.
Altas terras da Lima
Dos outonos dourados
E das chousas sombrias.
Altas terras da Lima.
Nas encostas da serra
Branquexan os xestedos
Como Rio de neblina,
Nas encostas da serra
Nos caminhos do caminho
Onde o Corisco fungo
Você tem o seu palácio o inverno,
Nos caminhos do caminho.
Vila nobre e camponesa,
De bosque umbria
E as paisagens esgrevias,
Vila nobre e camponesa.
Lá embaixo, entre seixos,
Passa o rio cantando
Uma canção de arrieiro,
Lá embaixo, entre seixos.
Adeus, vou-me alonxando,
Ainda que por fora feliz,
Por dentro vou chorar,
Adeus, vou-me alonxando,
Quem poderia mirarte
Desde o topo da colina
Santa Comba de banda,
Quem poderia mirarte.