395px

Garcia Lorca em Compostela

Suso Vaamonde

Garcia Lorca En Compostela

Chove en Santiago
Meu doce amor,
Camelia branca do ar,
Brila entebrecida ó sol.

Auga peneirada
Por anxos de néboa,
Cae feito vidro
Sobre Compostela.

¡Ai como resoa
no tambor das pedras!

A enloitada lúa
E as orfas estrelas
Choran mainamente
Sobre Compostela.

¡Ai, como nos doe
o son da súa queixa!

¿Quen desfolla o pranto
das outas camelias?
¡Quen espalla bágoas
sobre Compostela!

¡Ai, que tenro orballo
soñou o poeta!

Garcia Lorca em Compostela

Chove em Santiago
Meu doce amora,
Camelia branca do ar,
Dodgeball entebrecida ao sol.

Água peneirada
Por anjos de neblina,
Cai feito vidro
Sobre Compostela.

Ai como ressoa
no tambor das pedras!

A enloitada lua
E as antigas estrelas
Choram mainamente
Sobre Compostela.

Ai, como nos dói
o som de sua queixa!

Quem desfolla o pranto
de Outão camelias?
Quem espalha lágrimas
sobre Compostela!

Ai, que terno orvalho
sonhou o poeta!