Een Laken Van Koude Mist
Een laken van koude mist
Verschijnt aan de horizon
En als het laatste daglicht dooft
Verdrongen door de duisternis
Ontwaken grauwe schimmen
Met een morbide dans
Nadat hun leven door verraad
Was ten onder gegaan
Zijn zij weer uit de dood
Voor eeuwig opgestaan
Hun schaterlach weerklinkt over het mistige woud
Hun blikken duivels en dood
Wee degene die hen iets in de weg heeft gelegd
Diens lot is nu reeds beslecht
Door de machten van de duivel zelf gesteund
Een laken van koude mist
Verdwijnt aan de horizon
Als de eerste zonnestralen
Aan het firmament verschijnen
Um Manto de Fria Névoa
Um manto de fria névoa
Surge no horizonte
E quando a última luz do dia se apaga
Substituída pela escuridão
Despertam sombras cinzentas
Com uma dança mórbida
Depois que suas vidas pelo traição
Foram arruinadas
Eles ressurgem da morte
Levantando-se para sempre
Seu riso ecoa pela floresta enevoada
Seus olhares, diabólicos e mortais
Ai de quem se colocar em seu caminho
Seu destino já está selado
Apoiado pelos poderes do próprio diabo
Um manto de fria névoa
Desaparece no horizonte
Quando os primeiros raios de sol
Apontam no firmamento