De Ondergang
In dit leed zie ik geen einde
Hier woelen stormen als een laatste zucht
Wie weet wat zij fluisteren?
Wie vreest dat dit niet het einde is?
Sterk gestreden, hard geleden
Door de kille leegte in mijn ziel getergd
Dag na dag verder verloren
Dwalend door het rijk der schimmen
Als dode bladeren op hun laatste reis
Dwarrelend in de koude novemberwind
Wetend waar die ze brengen zal
Voor eeuwig en altijd verloren
In het koninkrijk van dromen dwalend
Nacht na nacht dieper in het doolhof van het onderbewustzijn verzonken
Daar waar duistere stemmen plagen…
Niets zal de val verzachten…
Mijn ziel bevroren, alle hoop verloren…
Niets zal de val verzachten
Mijn ziel bevroren, alle hoop verloren
Zaai uit de as van het oude het nieuwe
Laat onze ondergang geboorte brengen
De ondergang…
A Queda
Nesta angústia, não vemos um fim
Aqui jogando tempestades como um último suspiro
Quem sabe o que sussurrar?
Quem teme que este não é o fim?
Forte lutou arduamente atrás
Até o frio vazio em minha alma atormentada
Dia após dia, perderam mais
Vagando pelo reino dos fantasmas
Se as folhas mortas sobre a sua viagem final
Rodopiando no vento fria de novembro
Saber onde eles vão passar
Perdido para sempre
No reino dos sonhos errantes
Noite após noite, mais fundo no labirinto do subconsciente submersa
Onde vozes escuras provocar ...
Nada vai suavizar a queda ...
Minha alma está congelado, perdeu toda a esperança ...
Nada vai suavizar a queda
Minha alma está congelado, perdeu toda a esperança
Semente a partir do eixo do antigo para o novo
Vamos trazer nossa morte nascimento
A queda ...