Kuumilla Porteilla
Me harvat kunnian miehet
seisomme valtaajaa vasten
On verellä piiretty rajamme tähän
se pitää kuin ottemme rautainen
Siis heittäytyy tielleni mies
joka kuullut on marssini äänet
Johtavat veriset jäljet luokseni
roihuavat kylät jätän taakseni
Ei välttyä voi mies kohtaloltaan
mutta seurassa hyvässä kuolla saan
Nyt aikani on olla peloton
Voin vain tarttua miekkaan
ja uskoa joukomme voimaan
Viimeistelen tien hurmeisen
Ha! Et pysäyttää voi jumalaa
käyt seipäällä sutta kaatamaan
joukkoni marssii selkäsi taa
sinut ja miehesi tuhotaan
Nyt näen se, loiston sankarhenkien
seison joukassa perääntymättä taistelleiden
Voin vain tarttua miekkaan
ja uskoa joukomme voimaan
Hyvästelen tien hurmeisen
Kuole tasitellen
kuole lailla sankarten
lailla suurmiesten
Nos Portões Quentes
Meus raros homens de honra
estão de pé contra o invasor
Nossas fronteiras desenhadas com sangue
se mantêm como nosso aperto de ferro
Então um homem se joga na minha frente
que ouviu os sons da minha marcha
As trilhas ensanguentadas me guiam
as aldeias em chamas deixo para trás
Não se pode escapar do destino, homem
mas posso morrer em boa companhia
Agora é hora de ser destemido
Só posso agarrar a espada
e acreditar na força do nosso grupo
Finalizo o caminho ensanguentado
Ha! Não se pode parar um deus
você vai com um bastão derrubar o lobo
meu grupo marcha atrás de você
você e seus homens serão destruídos
Agora vejo isso, o brilho dos heróis
estou entre aqueles que lutaram sem recuar
Só posso agarrar a espada
e acreditar na força do nosso grupo
Despeço-me do caminho ensanguentado
Morrendo devagar
morrendo como os heróis
como os grandes homens