Kaiken se kärsii
kristallit ja hopeat kilpaa kiiltää
ja lapset, ne on vaiti liian kuumissa hepenissään
isä ja äiti juhlatunnelman
tappaa voisi katseillaan
mutta kestää
hysteerinen huuto naapurissa taas alkaa
tytär ilman lupaa muuttaa
sen kelvottoman hipin punkkaan
peilistä äiti etsii hukkaan
mennyttä nuoruuttaan
hullut etsii tietä helppoon rakkauteen
toiset poimii sirpaleet aina uudelleen
kuin posliiniperheen
voi ystävätkin piruja olla kun ne suuttuu
jos loukkausta kauan jatkuu
muukalaiseksi sydän muuttuu
haavoja kauan umpeen sidotaan
kyynel meinaa...
mutta kestää
kaiken se kestää
hullut etsii tietä helppoon rakkauteen
toiset poimii sirpaleet aina uudelleen
kuin posliiniperheen
hullut etsii tietä helppoon rakkauteen
toiset poimii sirpaleet ja kasaa uudelleen
ja uudelleen
Tudo Suporta
cristais e pratas brilham em competição
as crianças, estão quietas em seus trajes quentes
pai e mãe, a atmosfera de festa
poderiam matar com seus olhares
mas tudo suporta
um grito histérico do vizinho começa de novo
a filha muda sem permissão
para o barraco daquele vagabundo
mãe procura no espelho
sua juventude perdida
os loucos buscam o caminho para um amor fácil
outros sempre recolhem os cacos de novo
como uma família de porcelana
ah, até os amigos podem ser demônios quando se irritam
se a ofensa se prolonga
o coração se torna um estranho
feridas são curadas por muito tempo
uma lágrima quase...
mas tudo suporta
tudo suporta
os loucos buscam o caminho para um amor fácil
outros sempre recolhem os cacos de novo
como uma família de porcelana
os loucos buscam o caminho para um amor fácil
outros juntam os cacos e montam de novo
e de novo
Composição: Jussi Jaakonaho, Jonna Tervomaa