Holst du die ladio
Er was 'ns een Chinees, met ogen als twee smalle spleten
Dat hebben ze wel vaker, dat komt van 't hete eten
's Middags, op een bankje, al soezend in de zon
Zag hij een kameraad, die hij nog uit Hongkong kon
(Kende, joh. Oh, ja.)
En 's middags op een bankje, terwijl het flink regende
Zag hij een kameraad, die hij nog uit Hongkong kende
(Ja, nou is 't gelijk pokkeweer!! Nou en?)
De kameraad zou juist op wintersport naar Zell am See
Had z'n ski's al omgebonden, en z'n radiootje mee
Om, met een stuk muziek, van de heuvels af te sjezen
Samen zijn ze toen gelijk naar Oostenrijk gerezen
(Gereisd, hoor. Dat is wel goed, hoor)
Reeds in de treimcoupe, slaakte de kameraad een gil
Riep: "Ik vergat me ladio, kan d'r niet tegen, 't is zo stil"
refren':
Holst du die ladio of haal ik die ladio
Toe hol dielie la do, lo die ladio
Holst du die ladio of haal ik die ladio
Hollia toe hallia diejo
Nu zat er juist een ouwe, dove mevrouw in de coupe
Ze had een radiootje over, ze deed er toch niks mee
De Chinezen waren blij, ze lachten en ze zongen
Terwijl ze door het prachtige winterlandschap gongen
(Gingen. He, verdorie.)
De Chinezen waren blij, zij kusten de vreemdelingen
Terwijl ze door het prachtige winterlandschap gingen
(He, gatsie, klef gedoe)
In Zell am See gekomen, trokken zij de latten aan
En zijn toen met hun radio in de stoeltjeslift gegaan
Maar op 't hoogste punt was er opeens een schok, zo groot
Waarna pardoes de radio van hun schoot af schoof
(Wacht even! Nee, 't klopt, hoor. O!)
De kameraad was is paniek, riep: "Ik kan niet zondel muziek
Daal elgens in 't ravijn, da zal m'n ladio wel zijn"
refren'
En, hoog in de bergen klonk tussen 't hoorngeschal
De noodkreet van Chinezen, in een vrije val
Gedreven door de haast om hun radio te halen
Horen wij nog immer een galm door de dalen
refren'
refren'
Cadê meu rádio
Era uma vez um chinês, com olhos como duas fendas
Isso acontece com frequência, vem da comida apimentada
À tarde, num banquinho, cochilando ao sol
Viu um camarada, que conhecia de Hong Kong
(Conhecia, cara. Oh, sim.)
E à tarde, num banquinho, enquanto chovia pra caramba
Viu um camarada, que ainda conhecia de Hong Kong
(É, agora tá um tempo de cão!! E daí?)
O camarada ia pra estação de esqui em Zell am See
Já tinha colocado os esquis, e trouxe seu radinho também
Pra descer a montanha, ouvindo uma música
Juntos, logo foram pra Áustria, sem pressa
(Fomos, viu. Isso é verdade, viu)
Já no vagão do trem, o camarada deu um grito
Gritou: "Esqueci meu rádio, não aguento, tá tão quieto"
refrão:
Cadê meu rádio ou eu pego meu rádio
Vem cá, hol dielie la do, lo meu rádio
Cadê meu rádio ou eu pego meu rádio
Hollia toe hallia diejo
Agora tinha uma velha, surda, no vagão
Ela tinha um radinho, mas não usava pra nada
Os chineses estavam felizes, riam e cantavam
Enquanto passavam pela linda paisagem de inverno
(Fomos. Ah, que droga.)
Os chineses estavam felizes, beijavam os estranhos
Enquanto passavam pela linda paisagem de inverno
(É, que coisa melosa)
Chegando em Zell am See, calçaram os esquis
E foram com seu rádio no teleférico
Mas no ponto mais alto, de repente, um choque, tão grande
E o rádio escorregou do colo deles
(Espera aí! Não, tá certo, viu. Oh!)
O camarada entrou em pânico, gritou: "Não consigo sem música
Vou descer no abismo, lá deve estar meu rádio"
refrão
E, alto nas montanhas, soou entre os ecos
O grito de socorro dos chineses, em queda livre
Impulsionados pela pressa de pegar seu rádio
Ainda ouvimos um eco pelos vales
refrão
refrão