395px

Pelo Caminho

Toon Hermans

Door de Baandert

Ich höb ein sjoon herinnering,
al is ze lang gelee.
Ei maedje, eine leiveling,
noe höb ich 'm neit mee.
Zien ouge waare heemelsblauw,
wie dèks ich aan 'm dach.
En of ich 'm nog zo gaere hauw,
't gong oet - noe zèng ich zach.

refren':
Door de Baandert löp ei zònnig paedje,
nao de Zjwienswei langs de Meulebaek,
en dao wanjelde ich mit mie maedje,
soms waal twee of drie keer in de waek.

Mer noe is al dat sjoons vergange,
doe lentetied vol vreugde en gelök.
Mer toch dènk ich dèks mit groot verlange,
aan dat paedje door dae Baandert trök.

Aan dat paedje, aan dat maedje,
aan dae sjoone auwe Baandert trök.

Lèts zoug ich hööm èns in de sjtraot en 't keek toch aeve op.
't Waar, zo mein ich, gaar neit kaod, en 't knikde mit de kop.
En of 't 't noe oet leifde doug, ich zoug 'ne kleine lach.
Toen höb' veer zeker allebei heel aevekes gedach.....

Pelo Caminho

Eu tenho uma linda lembrança,
tudo isso faz tempo já.
Uma garota, uma paixão,
mas agora não tenho mais.
Seus olhos eram azul celeste,
como o céu em um dia.
E mesmo que eu quisesse tanto,
acabou - agora eu canto devagar.

Refrão:
Pelo caminho, andava um solitário,
na Zjwienswei, ao lado do Meulebaek,
e lá eu passeava com minha garota,
às vezes duas ou três vezes na semana.

Mas agora tudo isso se foi,
na primavera cheia de alegria e sorte.
Mas ainda penso com grande saudade,
aquele caminho pelo Baandert de volta.

Aquele caminho, aquela garota,
aquela linda velha Baandert de volta.

Certa vez eu a vi na rua e ela olhou pra mim.
Era, eu acho, bem sem graça, e ela balançou a cabeça.
E mesmo que agora não tenha amor, eu vi um pequeno sorriso.
Então, com certeza, nós dois pensamos por um momento...

Composição: