Geen gewone jongen
Ik ken deze stad
Al zolang als ik leef
Maar vandaag is het net
Alsof ik alles hier voor het eerst bekijk
Op zondagochtend, veertien mei
Ik denk aan de zorgen
Die ik mij heb gemaakt
Weet niet meer waarom
Ze lijken niet echt de moeite waard
Op zondagochtend, veertien mei
En ik hoop dat wat ik nu voel
Nooit voorbij zal gaan
Want al ben ik hier alleen
Ik kan de wereld aan
Op zondagochtend, veertien mei
Morgen is het vroeg dag
En dan loop ik hier weer
En waarschijnlijk ziet alles
Er dan heel anders uit, niet meer als nu
Maar eens komt de dag
Dat iedereen me ziet staan
En zegt he, ik dacht
Dat hij niets bijzonders was
En ik lach
Op zondagochtend, veertien mei
En ik hoop dat wat ik nu voel
Nooit voorbij zal gaan
Want al ben ik hier alleen
Ik kan de wereld aan
Op zondagochtend, veertien mei
Um Garoto Comum
Eu conheço essa cidade
Desde que nasci
Mas hoje é como
Se eu estivesse vendo tudo aqui pela primeira vez
Num domingo de manhã, quatorze de maio
Penso nas preocupações
Que eu tive
Não sei mais por quê
Elas parecem não valer a pena
Num domingo de manhã, quatorze de maio
E eu espero que o que eu sinto agora
Nunca passe
Porque mesmo estando aqui sozinho
Eu consigo encarar o mundo
Num domingo de manhã, quatorze de maio
Amanhã é dia de acordar cedo
E então eu vou estar aqui de novo
E provavelmente tudo
Vai parecer bem diferente, não como agora
Mas um dia vai chegar
Que todo mundo vai me ver
E vai dizer, ei, eu pensei
Que ele não era nada de mais
E eu vou rir
Num domingo de manhã, quatorze de maio
E eu espero que o que eu sinto agora
Nunca passe
Porque mesmo estando aqui sozinho
Eu consigo encarar o mundo
Num domingo de manhã, quatorze de maio