Los zand
Stel je voor een monument
Een mens gehakt uit steen
Tegen weer en wind bestend
Op een plein eenzaam en alleen
En stel je voor een blok beton
Niets dat er aan scheelt
Geen hart, geen ziel en geen pardon
Ach, was ik maar zo'n beeld
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me kijkt
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naast me staat
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me lacht
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze met me praat
Ik hang als los zand aan elkaar
Als zij alleen al naar me kijkt
Verlies ik mijn verstand
Al mijn zinnen al mijn kracht
En ik word als brandend zand
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me kijkt
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naast me staat
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me lacht
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze met me praat
Ik hang als los zand aan elkaar
Areia Solta
Imagine um monumento
Um ser esculpido em pedra
Resistente ao tempo e à tempestade
Em uma praça, solitário e só
E imagine um bloco de concreto
Nada que esteja errado
Sem coração, sem alma e sem perdão
Ah, se eu fosse uma estátua assim
Eu flutuo como areia solta
Quando ela me olha
Eu flutuo como areia solta
Quando ela está ao meu lado
Eu flutuo como areia solta
Quando ela sorri pra mim
Eu flutuo como areia solta
Quando ela conversa comigo
Eu flutuo como areia solta
Só de ela olhar pra mim
Perco a razão
Toda a minha sanidade, toda a minha força
E me torno como areia ardente
Eu flutuo como areia solta
Quando ela me olha
Eu flutuo como areia solta
Quando ela está ao meu lado
Eu flutuo como areia solta
Quando ela sorri pra mim
Eu flutuo como areia solta
Quando ela conversa comigo
Eu flutuo como areia solta