Surutulitus
Sinä haluat antaa kaiken
Sinä haluat tehdä kaiken
Kaiken sinä olet saanut
Ja kaiken vienyt
Voiko kuolioituneen sydämen pelastaa
Jos oikein kovasti parempaan uskoo
Vai onko siinä vielä veitselle tilaa
Pilvien musta viita
Suruhuntuna kasvoillesi putoaa
Joka päivä suurempi kipu kuin koskaan ennen
Sydämesi paketoitu lasinsirpaleisiin
Kuoleman soittaessa viimeisen hitaan
On elämän akia poistua tuonelan kitaan
Tuhannet suuttuneet sielut
Kyynelsateen maahan sataa
Aamukasteen lailla kärsimysten haudat peittoaa
Pilvien musta viita
Suruhuntuna kasvoillesi putoaa
Joka päivä suurempi kipu kuin koskaan ennen
Sydämesi paketoitu lasinsirpaleisiin
Surulla on vääntyneet kasvot
Happosateen myrkyttämät
Usko ei meitä tuhon aallolta pelasta
Ei estä viikatetta heilahtamasta
Invaasio, kuin syöpä maassa leviää
Kusen polttaman haarovälin saa sisar hento valkoinen
Tuhannet suuttuneet sielut
Kyynelsateen maahan sataa
Aamukasteen lailla kärsimysten haudat peittoaa
Pilvien musta viita
Suruhuntuna kasvoillesi putoaa
Joka päivä suurempi kipu kuin koskaan ennen
Sydämesi paketoitu lasinsirpaleisiin
Sinä haluat antaa kaiken
Sinä haluat tehdä kaiken
Viha kuin tuli leimahtaa
Se ylleen veren värin saa
Sinä tiedät paholainen
Elää siellä missä sinäkin
Surutulitus
Você quer dar tudo
Você quer fazer tudo
Tudo o que você recebeu
E tudo o que levou
Pode um coração gangrenado ser salvo
Se acreditar firmemente em algo melhor
Ou ainda há espaço para a faca?
O manto negro das nuvens
Cai como um véu de luto em seu rosto
A cada dia uma dor maior do que nunca antes
Seu coração embrulhado em cacos de vidro
Quando a morte toca sua última nota lenta
É hora de partir para a boca do além
Milhares de almas enfurecidas
Chovem no chão como lágrimas
Como o orvalho da manhã, cobrem os túmulos do sofrimento
O manto negro das nuvens
Cai como um véu de luto em seu rosto
A cada dia uma dor maior do que nunca antes
Seu coração embrulhado em cacos de vidro
A tristeza tem rostos distorcidos
Envenenados pela chuva ácida
A fé não nos salva da onda de destruição
Não impede a foice de balançar
A invasão, como um câncer, se espalha pela terra
A irmã delicada e branca recebe a fenda queimada de urina
Milhares de almas enfurecidas
Chovem no chão como lágrimas
Como o orvalho da manhã, cobrem os túmulos do sofrimento
O manto negro das nuvens
Cai como um véu de luto em seu rosto
A cada dia uma dor maior do que nunca antes
Seu coração embrulhado em cacos de vidro
Você quer dar tudo
Você quer fazer tudo
O ódio se inflama como fogo
Ele se veste com a cor do sangue
Você sabe, o diabo
Vive onde você também vive