395px

Adeus, Xiberua

Txirri, Mirri eta Txiribiton

Agur Xiberua

Sor lekua utzirik gazte nintzelarik
Parisen sartu nintzen kuraiez beterik.
Plazerez gose eta buruan harturik
behar nuela alegera bizi
bortzetan geroztik
nigar egiten dit
Xiberua zuri.

Agur Xiberua,
bazter guzietako xokorik ederrena.
Agur sorlekua,
zuri ditut ene ametsik goxoenak.
Bihotzan erditik
bortzetan elki deitadazut hasperena.
Zu utzi geroztik
bizi naiz tristerik,
abandonaturik;
ez baita herririk,
Paris ez besterik,
zu bezelakorik.

Palazio ederretan gira alojatzen
eta segur goratikaire freska hartzen
gain behera so eginik baitzait iduritzen
Orhin gainean nizala agitzen
baina ez dira hemen
bazterrak berdatzen
txoriak kantatzen!

Agur Xiberua...

Ametsa, lagun nazak ni Atarratzera
ene azken egunen han igaraitera
Orhiko txoriaren kantuz behatzera
barka ditzan nik eg¡n negarrak
hots, xiberutarrak
aintzinean gora
eskualdun bandera.

Agur Xiberua...

Adeus, Xiberua

Quando eu era jovem, saí de casa
Entrei em Paris, cheio de coragem.
Com fome de prazer e a cabeça cheia,
Eu precisava viver alegremente,
Desde então, nas dores,
Eu choro por você,
Xiberua, meu amor.

Adeus, Xiberua,
A mais linda esquina de todos os lugares.
Adeus, meu lar,
É em você que tenho meus sonhos mais doces.
No coração, no meio,
Nas dores, eu te chamo com um suspiro.
Desde que te deixei,
Vivo triste,
Abandonado;
Não há lugar nenhum,
Só Paris,
Nada se compara a você.

Estamos hospedados em palácios lindos
E com certeza, respirando o ar fresco.
Olhando para baixo, parece que estou
Aparecendo em Orhi,
Mas aqui não estão
As margens se igualando,
Os pássaros cantando!

Adeus, Xiberua...

Sonho, amigo, me leve a Atarratze
Para passar meus últimos dias lá.
Para ouvir o canto do pássaro de Orhi,
Perdoe minhas lágrimas,
Ei, xiberutarras,
Para cima,
Com a bandeira basca.

Adeus, Xiberua...