Surman Kylmä Kutso
En halua vertasi
En tarvitse pelastajaa.
Et majaa rauhaisaa voi siluuni rakentaa.
Ei mitään uskoa, ei yhtään toivoa.
Sydänta synkkää ette ikinä haavoita.
Tämä veri katkera läpi arpien teille vuotaa.
Vittuun ikuinen elämä, en kaipaa teidän valtakuntaa.
En tahdo tuntea armoasi.
En tahdo nähdä silmiäsi, vapahtaja!
En tahdo kuula valheitasi.
Et koskaan sinäkään tuntenut tuskaani.
Ei rakkauta, ei elämää, en ole orjasi koskaan.
Ei täällä minulle ole rauhaa, mutta vittuako sitä kaipaan…
Jo kerran kauan sitten hämärään murruin.
Olet minulle kuollut niinkuin kaikki päällä maan.
Olet tyhjä, tuhkaa… en kuulu sinun mätänevään lihaan.
Et opettanut totuutta ja vihaa.
Ja autuas rauha luvattu alla kylmän mullan.
Coração Frio
Não quero o seu sangue
Não preciso de um salvador.
Você não pode construir um abrigo tranquilo na minha alma.
Sem fé nenhuma, sem esperança alguma.
Um coração sombrio que você nunca vai ferir.
Esse sangue amargo escorre por suas cicatrizes.
Vai se foder, vida eterna, não sinto falta do seu reino.
Não quero sentir sua graça.
Não quero ver seus olhos, salvador!
Não quero ouvir suas mentiras.
Você nunca sentiu minha dor também.
Sem amor, sem vida, nunca fui seu escravo.
Aqui não há paz pra mim, mas que se dane, eu não ligo...
Uma vez, há muito tempo, eu me quebrei na escuridão.
Você está morto pra mim como tudo em cima da terra.
Você é vazio, cinzas... não pertenço à sua carne podre.
Você não ensinou a verdade e o ódio.
E a paz abençoada prometida sob a terra fria.