395px

Hino dos Guerrilheiros

Untsakad

Paul Randmaa Metsavendade Salga Hümn

On palju aega läind,
kui olin vaba ma
nüüd metsavennana pean elama.
Ei see mind kurvaks tee,
et möödust kevade
ja elulõbudest pean loobuma.
On vaikne õhtutund,
kõik teised näevad und,
me ümber hulgume, meil vabadus.
Siis sa mu neiuke
vaid kuulud minule
ja tulevikule me mõtleme.
Aus, õige eestlane,
sa mõtle sellele,
kus kallis kodumaa ja vabadus.
Ja hoidku iga noor
kõrgel me trikoloor
ja kalevite maa sa vabaks saa.
Kui peaksin langema
su eest mu isamaa,
kas ausas võitluses või relvata.
Siis teadke sõbrad kõik,
mu hinge viimne hõik,
te kätte tasuge mu elu eest.
On vaikne hommikul
ja idast puhub tuul,
mets tasa kohiseb, ta kutsub meid.
Kui aga eestlane
loond riigi endale
siis metsast välja tulla tahame.

Hino dos Guerrilheiros

Já faz muito tempo,
quando eu era livre
agora como guerrilheiro eu tenho que viver.
Isso não me deixa triste,
que a primavera passou
e eu tenho que abrir mão das alegrias da vida.
É uma hora tranquila da noite,
todos os outros estão sonhando,
nosso redor vagamos, temos liberdade.
Então você, minha menina,
só pertence a mim
e juntos pensamos no futuro.
Honesto, verdadeiro estoniano,
pense nisso,
de onde é a querida pátria e a liberdade.
E que cada jovem
mantenha nossa bandeira
alto, que a terra dos Kalev se torne livre.
Se eu tiver que cair
por você, minha pátria,
seja em uma luta justa ou sem armas.
Então saibam, amigos,
meu último suspiro,
vocês vão pagar por minha vida.
É uma manhã tranquila
e o vento sopra do leste,
o bosque sussurra, ele nos chama.
Mas se o estoniano
construir seu próprio país
então queremos sair da floresta.