Sopor Necrosanctus
Et gudløst forsyn
Famlende I metanolens mørke
Min fordervede tvilingsjel
Å la oss gro sammen I skitt
Anorektiske engler, falne fra nåde
Byr meg opp til dødsans
En lukt av jordslag og kjønn
Revet fra fatning, I dårlig rus
Ljusbejaende kyskhet
Penetrert til en tilstand bortenfor
Gjenfødt I den niende sirkel
Lenket til grunnen, for død til å drømme
Skåret ut I øyet av Bafomet
Disipler tent som vokslys
Mensblod og satanisk metal
Går opp I en høyere enhet
Gi meg til del sakramentes travesti
Av den blødende venus
Og kristi utskrapte legeme
Hans vilje kvalt på jorden som I helvete
Barn av denne skrinne jord
Kom som duer til mitt strupetak
Med insikten av 13 antiteser
Lar jeg slipe mine redskaper
Vi gir dem ikke slipp på livet
Før vi har pisset I det
Og risset inn det motsatte segl
For å fullbyrde vår svartekunst
Sopor Necrosanctus
E um destino sem graça
Tateando na escuridão do metanol
Minha alma gêmea corrompida
Vamos crescer juntos na sujeira
Anjos anoréxicos, caídos da graça
Me oferecem a dança da morte
Um cheiro de mofo e sexo
Arrancado do lugar, em uma má viagem
Pureza iluminada
Penetrada até um estado além
Renascida no nono círculo
Acorrentada ao chão, para a morte sonhar
Esculpido no olho de Bafomet
Discípulos acesos como velas
Sangue menstrual e metal satânico
Se elevam em uma unidade superior
Dá-me a parte do sacramento travestido
Da venus sangrante
E do corpo expelido de Cristo
Sua vontade sufocada na terra como no inferno
Filhos desta terra árida
Venham como pombas para meu pescoço
Com a sabedoria de 13 antíteses
Deixo que minhas ferramentas sejam afiadas
Não os deixaremos viver
Antes de termos urinando sobre isso
E gravado o selo oposto
Para completar nossa arte negra