395px

Cidade Cinza

URTZ

Hiri gris honetatik

Gaua mantso abailduz doa
badiaren lo hitsean.
Esperantzak galdu dira, ezinbestean,
bere malko gazietan.
Ero modura nabil
izar baten atzetik;
garagardoaren aparretan
ametsak ito zaizkit.

Eta nik ez dakit
ausnartzen hasi ala
gogor ekin !
Askatasun adreiluz
gure barnean
itxaropena nahi nuke eraiki !
Ke artean itzali al da
zure begien dizdira ?
Hasperen kolpez bustirik, iraganean,
kiskalitako desira.
Noraezean nabil
izar baten atzetik;
garagardoaren aparretan
ametsak ito zaizkit.

Eta nik ez dakit
ausnartzen hasi ala
gogor ekin !
Hiri gris honetatik
zure ezpainen
itsasaldera nahi nuke ihesi !

Uhinen artean nabil
eta ez dut iparrik,
garagardoaren aparretan
ametsak ito zaizkit.

...
hemendik urrun Euskal Herrira;
hemendik urrun harizti artera;
hemendik urrun zeru urdinera;
hiri gris honetatik ...
zure ezpainen itsaso aldera !

Cidade Cinza

A noite se abre devagar
na fala do sono.
As esperanças se perderam, sem dúvida,
dentro de suas lágrimas.
Estou como um louco
atrás de uma estrela;
na espuma da cerveja
os sonhos estão se afogando.

E eu não sei
se começo a refletir ou
se vou com tudo!
Com tijolos de liberdade
dentro de nós
quero construir a esperança!
Entre a fumaça, se apagou
o brilho dos seus olhos?
Com um suspiro molhado, no passado,
desejo queimado.
Estou perdido
atrás de uma estrela;
a espuma da cerveja
os sonhos estão se afogando.

E eu não sei
se começo a refletir ou
se vou com tudo!
Dessa cidade cinza
quero fugir
para o mar dos seus lábios!

Estou entre as ondas
e não tenho norte,
a espuma da cerveja
os sonhos estão se afogando.

...
longe daqui, para o País Basco;
longe daqui, para a floresta de carvalhos;
longe daqui, para o céu azul;
dessa cidade cinza...
para o mar dos seus lábios!

Composição: