395px

Meu Amor

URTZ

Mon amour

Norantzarik gabeko errepidean,
ahaztu nahiean, hordituz malenkonian;
nikotina bezain pozointsua zara
dama krudel asegaitza.

Ez gaitzazu honela abandonatu
jeloskorrak garela kontutan hartu.
Oso sutsu zabiltzala badakigu
baina arren, dei ezazu !

Esnatzean, gauaren bakardadean;
lokartzean, ametsen hatzaparretan.
Maitasuna eguneroko bizitzan
hondoratu zaigu ala ?

Sosik ez dago
antzerkiak betetzeko
ez eta Laboa entzuteko
baina prest gaude
ilusioz bizitzeko ...
etorkizunean sinisteko.

Kalez kale, zure ferekan eskale;
bi maitale, erortzea hemen gaude.
Segika zuk gorputzean utzitako
letaginen arrastoak.

Meu Amor

Na estrada sem direção,
querendo esquecer, mergulhando na melancolia;
você é tão viciante quanto a nicotina,
uma dama cruel e insaciável.

Não me abandone assim,
lembre-se de que somos ciumentos.
Sabemos que você está ardendo de paixão,
más por favor, me chame!

Ao acordar, na solidão da noite;
ao adormecer, nas garras dos sonhos.
O amor se afundou na vida cotidiana,
será que se perdeu?

Não há sossego
para preencher os palcos
ou ouvir Laboa,
más estamos prontos
para viver com ilusão...
para acreditar no futuro.

Rua por rua, mendigo na sua dança;
dois amantes, estamos aqui para cair.
Seguindo as marcas
que você deixou no meu corpo.

Composição: