395px

O Velho Sábio

Vad Vuc

Il Vecchio Saggio

Sempru setaa, sempru in quel bar
Stessa cadrega vegia, stess öcc incavaa
Ann da sapienza seraa denta in un bar
anca 'na candela la va ben par ciciarà...

Parla e beef, a vegn föö tütt
Tanti esperienz i henn ann da fadiga
E tütt sa ferman, e tütt ta scultan
Ta cünti da tütt, ta incanti tütt...

L'ispiraziun la cola gio tranquila
E i gamb dal tavul a par che i balan
Ma dopu sa incanta, l'urigin da tütt
Eh sì, l'è finii anca l'ültim gott...

La gola la grata, i labri i henn squamaa
La lingua l'è sücia e ul cervell 'l po' pü pensà
La lapa la trota, però vegn fö nagott... Nagott...
E alura, scià sota, che 'n bevum ammò un gott!

O Velho Sábio

Sempre sentado, sempre naquele bar
Mesma cadeira velha, mesmo olhar cansado
Anos de sabedoria guardados em um bar
Até uma vela vai bem pra conversar...

Fala e ri, tudo vem à tona
Muitas experiências vieram com esforço
E tudo se firma, e tudo te escuta
Te conta de tudo, te encanta tudo...

A inspiração flui tranquila
E as pernas da mesa parecem que balançam
Mas depois se encanta, a origem de tudo
Eh sim, acabou até a última gota...

A garganta arranha, os lábios estão ressecados
A língua está suja e o cérebro não consegue pensar
A sorte não aparece, mas não vem nada... Nada...
E então, vamos lá, que vamos beber mais um gole!