In Fuund Al Tavul
E là, e là, in fuund al tavul
Un büceer da cynar che scuud ammò un umbria
E là, e là, in fuund al tavul
Un fantasma cui paroll che l'è mai riüssi a daa via
E là, e là, in fuund al tavul
Me paar da sentì la caruzèla che la crìa
E là, e là, in fuund al tavul
La gamba che la stramba senza armunia
E là, e là, in fuund al tavul
Me paar da senti ul pass ma l'è ciel che 'l trona
E là, e là, in fuund al tavul
Sa furma una figüra che la paar la mia nona
E là, e là, in fuund al tavul
Alura sentì ul fiaa bufà de drè l'urecc
E là, e là, in fuund al tavul
L'öcc brancaa da al frecc dal guardass in dal specc
E là, e là, in fuund al tavul
Un büceer da cynar che scuud ammò un umbria
E là, e là, in fuund al tavul
Una cadrega vöia che un di sarà la mia
No Fundo da Mesa
E lá, e lá, no fundo da mesa
Um copo de cynar que ainda balança uma sombra
E lá, e lá, no fundo da mesa
Um fantasma com palavras que nunca conseguiu se livrar
E lá, e lá, no fundo da mesa
Parece que sinto a cadeira rangendo
E lá, e lá, no fundo da mesa
A perna que se mexe sem harmonia
E lá, e lá, no fundo da mesa
Parece que ouço o passo, mas é o céu que ecoa
E lá, e lá, no fundo da mesa
Se forma uma figura que parece a minha avó
E lá, e lá, no fundo da mesa
Então sinto o vento soprando atrás da orelha
E lá, e lá, no fundo da mesa
O olho arregalado pelo frio de olhar no espelho
E lá, e lá, no fundo da mesa
Um copo de cynar que ainda balança uma sombra
E lá, e lá, no fundo da mesa
Uma cadeira vazia que um dia será a minha