Ballade van een mars
de mens bestaat al weer een hele tijd
als je goed nagaat is dat niet normaal
gezien het onomstotelijke feit
van de schepping af de mens massaal
de vuist gebruikt, de knots, het glimmend staal
of wat maar valt of brandt of pijlen schiet
of stenen of een snelle laserstraal
maar zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt de mensen niet
de mens beweegt zich al een eeuwigheid
op achterpoten voort dus verticaal
al is hij ook tot kronkelen bereid
marcheren blijft zijn mooiste ideaal
voorop een luitenant of generaal
die schreeuwt in koeterwaals of in Sanskriet
de mars is daarom internationaal
maar zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt de mensen niet
en hoe de mens ook om zijn doden schreit
en aanroept in zijn machteloze taal
hij is de koers van meet af aan al kwijt
hij hoort het fanatiek vertreksignaal
maakt passen op de plaats op wereldschaal
zo won de waanzin steeds van het verdriet
zo werd de aarde moe en dor en vaal
maar zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt de mensen niet
prinsheerlijk in je stoel bij het journaal
zie je opeens een nieuwe satelliet
dat doet je denken aan een oud verhaal
maar zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt
zelfs dat beweegt je niet
Balada de uma Marcha
o ser humano já existe há muito tempo
se você parar pra pensar, isso não é normal
considerando o fato inegável
da criação, o homem em massa
usando o punho, o porrete, o aço brilhante
ou o que quer que caia, queime ou dispare flechas
ou pedras ou um raio laser veloz
mas mesmo isso se move
mesmo isso se move
e mesmo isso não move as pessoas
o ser humano se move há uma eternidade
avançando sobre patas traseiras, então vertical
mesmo que esteja disposto a se contorcer
marchar continua sendo seu maior ideal
à frente um tenente ou general
que grita em uma língua incompreensível ou em sânscrito
a marcha é, portanto, internacional
mas mesmo isso se move
mesmo isso se move
e mesmo isso não move as pessoas
e como o ser humano chora por seus mortos
e clama em sua língua impotente
a verdade, ele já perdeu o rumo desde o início
e ouve o sinal de partida fanático
faz passos no lugar em escala global
assim a loucura sempre venceu a tristeza
assim a terra ficou cansada, árida e pálida
mas mesmo isso se move
mesmo isso se move
e mesmo isso não move as pessoas
príncipe, confortavelmente na sua cadeira assistindo ao jornal
você de repente vê um novo satélite
isso te faz lembrar de uma velha história
mas mesmo isso se move
mesmo isso se move
e mesmo isso não te move