Een vriend zien huilen
Natuurlijk wordt alom gestredenen zwijgt voor velen de muziek,
de tederheid is overleden
en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen
voor wie er maar het meeste biedt
en worden bloemen stukgelopen
maar een vriend zien huilen…kan ik niet.
Natuurlijk hebben wij verloren
en wacht de dood ons aan het eind,
met onze schouders ver naar voren
staan wij nog amper overeind.
Natuurlijk zijn we vaak bedrogen
en liggen vogels in het riet
die voor het laatst hebben gevlogen
maar een vriend zien huilen…kan ik niet.
Worden er steden stukgesmeten
door kinderen van vijftig jaar
dan wordt het leed weer gauw vergeten
voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
En de stations vol met verdwaalden,
al te ver heen voor elk verdriet,
geen enk'le waarheid die het haalde,
maar een vriend zien huilen…kan ik niet.
Natuurlijk spiegels zijn integer:
geen moed genoeg om jood te zijn,
niet elegant genoeg voor neger,
geen licht, alleen maar valse schijn.
In eigen kilheid zo gevangen
dat men voor liefde zich verschuilt,
zo aan het eind van elk verlangen,
maar dan een vriend te zien…die huilt.
Ver um amigo chorar
Claro que a música silencia para muitos,
a ternura já se foi
e as ilusões estão doentes.
Claro que tudo se compra
para quem paga mais,
e as flores são pisoteadas
mas ver um amigo chorar... não consigo.
Claro que nós perdemos
e a morte nos espera no final,
com os ombros curvados
mal conseguimos nos manter em pé.
Claro que muitas vezes fomos enganados
e os pássaros estão no juncal
que voaram pela última vez
mas ver um amigo chorar... não consigo.
Cidades são destruídas
por crianças de cinquenta anos
e a dor logo é esquecida
por uma nova tristeza ou novo perigo.
E as estações cheias de perdidos,
longe demais para qualquer dor,
nenhuma verdade que prevaleça,
mas ver um amigo chorar... não consigo.
Claro que espelhos são íntegros:
não há coragem suficiente para ser judeu,
não é elegante o bastante para ser negro,
sem luz, apenas falsa aparência.
Presos em nossa própria frieza
que nos escondemos do amor,
assim no fim de cada desejo,
mas então ver um amigo... que chora.