Het Vlot
De deur valt dicht en jij bent weg.
Ga maar.
Twee katten krijsen in de straat.
Kennen ze jou? Jouw kattekwaad?
Ik grijp mij vast aan de vensterbank.
Het huis zinkt, en ik verdrink in drank.
Muziek vaart aan vanaf de gracht.
Een zwoele nacht.
Ik op een kurk, hol en alleen.
Ik wil zo zwaar zijn als een steen.
Hij zal wel bruin en prachtig zijn.
Jou lichaam is nu zijn jachtterrein.
Er ligt een ronde steen op het strand.
Een jongen weegt hem in zijn hand.
Hij legt hem op zijn lief haar huid.
De steen beeft, en zij ademt uit.
Als ik je morgen zie op het pad,
zal ik je vragen: En, leuk gehad?
A Balsa
A porta se fecha e você se foi.
Pode ir.
Dois gatos gritam na rua.
Eles te conhecem? Suas travessuras?
Eu me agarro na janela.
A casa afunda, e eu me afogo em bebida.
Música vem do canal.
Uma noite quente.
Eu em uma rolha, oca e sozinha.
Quero ser pesado como uma pedra.
Ele deve ser bonito e maravilhoso.
Seu corpo agora é o território de caça dele.
Uma pedra redonda está na praia.
Um garoto a pesa na mão.
Ele a coloca na pele da sua amada.
A pedra treme, e ela solta o ar.
Quando eu te ver amanhã na calçada,
vou te perguntar: E aí, se divertiu?
Composição: Herman Van Veen, Manfred Maurenbrecher, Hanneke Holzhaus