Kraanvogels
Soms denk ik wel dat de soldaten
Die in de oorlogen gevallen zijn
Niet onder witte kruisen zijn begraven
Maar dat zij kraanvogels geworden zijn
Ze roepen ons uit lang voorbije tijden
Hun hese stemmen roepen in hun vlucht
't Is misschien daarom dat wij zo dikwijls kijken
Diep in gedachten naar de avondlucht
Daar, in de laatste lichtglans van de schemer
gaat een vermoeide vogeltrek voorbij
Ik zie een lege plaats in hun geleed'ren
Misschien is dat de plek bestemd voor mij
Als ik met hen de hemel zal bevolken
Voorbijtrek in het schemerend verschiet
Dan zie ik jullie uit de verre wolken
Dan roep ik jullie, die ik achterliet
Soms, soms denk ik wel dat de soldaten
Die in de oorlogen gevallen zijn
Niet onder witte kruisen zijn begraven
Maar dat zij kraanvogels geworden zijn
Ze roepen ons uit lang voorbije tijden
Hun hese stemmen roepen in hun vlucht
't Is misschien daarom dat wij zo dikwijls kijken
Diep in gedachten naar de trieste lucht
Grous de Guerra
Às vezes eu penso que os soldados
Que caíram nas guerras
Não estão enterrados sob cruzes brancas
Mas que se tornaram grous de guerra
Eles nos chamam de tempos passados
Suas vozes roucas ecoam em seu voo
Talvez seja por isso que olhamos tanto
Profundamente pensativos para o céu da noite
Lá, na última luz do crepúsculo
Passa uma cansada migração de aves
Vejo um espaço vazio em suas fileiras
Talvez esse seja o lugar destinado a mim
Quando eu povoar o céu com eles
Passando pelo horizonte em penumbra
Então eu os verei das nuvens distantes
Então eu chamarei vocês, que deixei para trás
Às vezes, às vezes eu penso que os soldados
Que caíram nas guerras
Não estão enterrados sob cruzes brancas
Mas que se tornaram grous de guerra
Eles nos chamam de tempos passados
Suas vozes roucas ecoam em seu voo
Talvez seja por isso que olhamos tanto
Profundamente pensativos para o céu triste