395px

Ursinho de Pelúcia

Herman Van Veen

Teddybeer

Ik ben een meisje van zes jaar
en ouder word ik ook niet meer,
want ik ging dood en op mijn graf
zat tot vandaag mijn teddybeer.

Maar ik heb nu zo'n koud gevoel
als ik nooit eerder heb gehad,
want iemand heeft mijn teddybeer,
mijn beertje van mijn graf gejat.

Nu ga ik zoeken in de nacht
totdat ik straks de dader vind,
totdat ik zie hoe mijn lief beest
in bed ligt bij een ander kind.

Die zal nog niet gelukkig zijn:
die pak ik dan mijn beertje af,
die vuile dief gaat hand in hand
met mij naar 't kerkhof met mijn graf.

De ouders vinden een leeg bed
en zijn uitzinnig van verdriet
en waar hun kind gebleven is,
dat weet ook de politie niet.

Er komen koppen in de krant
dat er opeens een kind verdween,
maar waar dat kind gebleven is,
weet ik alleen. Weet ik alleen.

Ursinho de Pelúcia

Eu sou uma menina de seis anos
E não vou envelhecer mais,
Porque eu morri e no meu túmulo
Estava até hoje meu ursinho de pelúcia.

Mas agora eu sinto um frio
Que nunca senti antes,
Porque alguém pegou meu ursinho,
Meu bichinho do meu túmulo.

Agora vou procurar na noite
Até que eu encontre o culpado,
Até que eu veja como meu querido bicho
Está na cama com outra criança.

Essa criança ainda não deve estar feliz:
Vou tirar meu ursinho dela,
Esse ladrão sujo vai de mãos dadas
Comigo até o cemitério no meu túmulo.

Os pais encontram uma cama vazia
E estão desesperados de tristeza
E onde seu filho foi parar,
A polícia também não sabe.

Vão sair manchetes nos jornais
Dizendo que uma criança desapareceu,
Mas onde essa criança foi parar,
Só eu sei. Só eu sei.