395px

M³ode Wilki III

Verba

M³ode Wilki III

Refren:
Przecie¿ w marzeniach mia³o byæ lepiej.
Ale my tworzmy œwiat, w którym ktoœ oblicza czas....
Mo¿e po drugiej stronie jest lepiej.
Ale my wierzymy wci¹¿ ¿e nad nami czuwa los...

A tylko ten jeden dzieñ rozpocz¹³ siê jak idealny sen.
On jak nigdy obudzi³ j¹ kwiatami... Ona w szczêœciu wita³a go zalana ³zami.
Ten jeden dzieñ mia³ naprawiæ to, co rozkrusza³o siê...
Dwie postacie z jednej opowieœci, które pisarz dzieli dopisuj¹c wersy.
Dlaczego tak jest, ¿e najpiêkniejsze chwile ¿ycie psuje na si³ê?
Ona znowu spêdzi samotn¹ noc wierz¹c, ¿e rano znów zobaczy go...
Oddech na szkle, serce na po¿egnanie smutkiem malowane
Kilka s³ów wyczytanych z zamkniêtych ust:
Kocham Cie i poczekam tu...

Przecie¿ w marzeniach mia³o byæ lepiej.
Ale my tworzmy œwiat, w którym ktoœ oblicza czas....
Mo¿e po drugiej stronie jest lepiej.
Ale my wierzymy wci¹¿, ¿e nad nami czuwa los...

Rozcina³ p³acz¹c jej œwiat...
Zimne krople deszczu wklejone w wiatr...
Jecha³ coraz szybciej by oszukaæ czas - Ciemna noc zas³ania³a strach!
Chcia³by byæ przy niej blisko teraz...
Przy niej ¿yæ, przy niej chcia³ umieraæ.
Wiedzia³, ¿e gdyby coœ siê sta³o, odda³by w³asne ¿ycie za ni¹...
Jak móg³ jej nie doceniaæ, drwi³, s³ysz¹c coœ siê zmienia.
Nie zas³u¿y³a na taki ch³ód, naprawi³by to, gdyby tylko móg³.
Ile razy Bóg mo¿e dawaæ szanse? Ile razy œmieræ mo¿e przegraæ walkê?
Przznaczenie czy najwiêkszy g³upi, jak dziœ przypomnia³ sobie Bóg...

Przecie¿ w marzeniach mia³o byæ lepiej.
Ale my tworzmy œwiat, w którym ktoœ oblicza czas....
Mo¿e po drugiej stronie jest lepiej.
Ale my wierzymy wci¹¿ ¿e nad nami czuwa los... (x2)

M³ode Wilki III

Refrão:
Afinal, nos sonhos deveria ser melhor.
Mas nós criamos um mundo onde alguém conta o tempo....
Talvez do outro lado seja melhor.
Mas ainda acreditamos que o destino cuida de nós...

E só aquele dia começou como um sonho perfeito.
Ele, como nunca, a acordou com flores... Ela o recebia em felicidade, cheia de lágrimas.
Aquele dia deveria consertar o que se despedaçava...
Duas figuras de uma mesma história, que o escritor divide ao adicionar versos.
Por que é que os momentos mais bonitos a vida estraga à força?
Ela passaria mais uma noite sozinha, acreditando que pela manhã o veria de novo...
Respiração no vidro, coração pintado de tristeza na despedida.
Algumas palavras lidas de lábios fechados:
Amo você e vou esperar aqui...

Afinal, nos sonhos deveria ser melhor.
Mas nós criamos um mundo onde alguém conta o tempo....
Talvez do outro lado seja melhor.
Mas ainda acreditamos que o destino cuida de nós...

Cortava, chorando, seu mundo...
Gotas frias de chuva grudadas no vento...
Ele acelerava cada vez mais para enganar o tempo - A noite escura encobria o medo!
Ele queria estar perto dela agora...
Viver com ela, morrer com ela.
Sabia que se algo acontecesse, daria sua própria vida por ela...
Como poderia não a valorizar, zombando, ouvindo que algo mudava.
Ela não merecia tal frieza, ele consertaria isso, se pudesse.
Quantas vezes Deus pode dar chances? Quantas vezes a morte pode perder a luta?
Destino ou o maior idiota, como hoje Deus se lembrou...

Afinal, nos sonhos deveria ser melhor.
Mas nós criamos um mundo onde alguém conta o tempo....
Talvez do outro lado seja melhor.
Mas ainda acreditamos que o destino cuida de nós... (x2)

Composição: B. Kielar