Verjmies ja liskotyttö
Kun peittyy Kuopijon taevas mustaan piliveen
Sua Verj´mies nuamalleen tappajan ilimeen
Kun loppuu veen tulo joka ikinen kerta
Alakaa kala sen käjessä rykiä verta
Ja näen alakaa kuolonretki hirvee
Männöövät halliin ja pöllivät kirveen
Verjmies kirves käjessä ympärillesä kahtoo
Ja kaekki jotka vastaan tulloo se hetj´ lahtoo
Myös toesessa piässä hallia kää muutos kaahee
Kun Liskotytön punaset silimät aakee
Jo murtu Liskotytön alla kivinen jalusta
Se hyppäs alas ja tarttu Verjmiehen kalusta
Verjmies e a Menina Lagarto
Quando o céu de Kuopio se cobre de nuvens escuras
Seu Verjmies, com seu jeito, traz a morte na bruma
Quando a água para de vir, toda vez é a mesma história
Os peixes começam a sangrar, é um verdadeiro terror
E eu vejo a jornada da morte, horrenda
Eles entram no salão e roubam o machado
Verjmies, com o machado na mão, observa ao redor
E todos que aparecem, ele logo manda pro chão
Também na outra ponta do salão, a mudança é brava
Quando os olhos vermelhos da Menina Lagarto se abrem
Já quebrou a base de pedra que sustentava a Menina Lagarto
Ela pulou pra baixo e agarrou a arma do Verjmies