Blues de amencer
Eran as dúas da madrugada
Sobre as mesas
botellas de champán
con brancas garavatas
de pallaso fatal.
Saín á rúa
silencioso e aterido
con certa indignidade
de bebedor tardío
Camiñando baixo a chuvia
percibia o inverno,
nas rúas abandonadas
máis alá de si mesmas.
Comezaba a amencer
Era o único no hotel
a piques de entolecer
É o blues do amencer