395px

Blues do Prestige

Víctor Aneiros Band

Prestige blues

Trece de novembro
día gris de inverno
lenta agonía
na Costa da Morte
afúndese a proa
anegada e cansa
rega embravecida
co ventre cheo de morte

prestige blues
non volvas máis
prestige blues
nunca máis

Escoitanse rumores
abaixo no porto
son as caracolas
que trae o mar de fóra
alguén chora
bágoas de blues
os homes recollen
almas do mar, negra luz.

Blues do Prestige

Treze de novembro
um dia cinza de inverno
agonia lenta
na Costa da Morte
afunda a proa
alagada e cansada
onda bravura
com o ventre cheio de morte

blues do Prestige
não voltes mais
blues do Prestige
nunca mais

Ouvem-se rumores
down no porto
são as conchas
que o mar traz de fora
alguém chora
lágrimas de blues
os homens recolhem
almas do mar, luz negra.