Mozo Rana
Ya sé que estás contento de tu obra
Y hasta adoptás un yeso de don juan
Cuando en el bodegón,
Contás a la reunión,
Tu canallesca acción cobarde.
La muchachada aplaude tu viveza,
Y vos tranquilamente te reís,
Gozando al relatar con desenfado,
El paso desgraciado
De la infeliz.
Mozo rana,
Que contás tus aventuras
En la rueda
Criminal del cafetín.
Mozo rana,
Fanfarrón y caradura
Que igual pisoteás las honras
Que tomás un copetín.
Mozo rana,
Que te sentís orgulloso
De tu fama,
De muchacho ligador,
Me das asco,
Porque sos un pobre mozo
Que ni tienes noticias
De eso que llaman honor.
La pobre se creyó que eras un hombre,
Y loca de entusiasmo te siguió,
Sin siquiera pensar
Que la ibas a dejar
En forma tan cruel y triste.
Y ahora... para colmo, mozo rana,
Sintiéndote feliz y fanfarrón,
Mientras te saboreas un vaso 'e caña,
Le relatás tu hazaña
A la reunión.
Garoto Sapo
Já sei que você tá feliz com sua obra
E até se faz de Don Juan
Quando no boteco,
Conta pra galera,
Sua ação covarde e canalha.
A molecada aplaude sua esperteza,
E você tranquilamente ri,
Curtindo contar com desprezo,
O passo infeliz
Da coitada.
Garoto sapo,
Que conta suas aventuras
Na roda
Criminal do bar.
Garoto sapo,
Fanfarrão e sem vergonha
Que pisa nas honras
Como se tomasse um drink.
Garoto sapo,
Que se sente orgulhoso
Da sua fama,
De garoto conquistador,
Me dá nojo,
Porque você é um pobre garoto
Que nem sabe
O que é honra.
A coitada achou que você era um homem,
E louca de entusiasmo te seguiu,
Sem nem pensar
Que você ia deixar
Ela de forma tão cruel e triste.
E agora... pra piorar, garoto sapo,
Se sentindo feliz e fanfarrão,
Enquanto saboreia um copo de cachaça,
Conta sua façanha
Pra galera.