395px

É Tudo Igual

VII Kate

On Aivan Sama

On aivan sama, minne kuljet ratsumies.
On aivan sama, missä päättyy elonties.
Kuihtuu kauneimmatkin ruusut, henkii syksy kuolemaa.
Yö kerran kulkijalle levon lahjoittaa.

On hurma viininkin vain unta häipyvää.
Ja laulu kaunehinkin hetken helkähtää.
Tunnuslauseenasi turhuuksien turhuus olkohon
Ja mailla tuonen kaikki unhoittuva on.

On lemmenruusut sulle kerran kukkineet.
On huulet hurmaavimmat valan vannoneet.
Valat kalleimmatkin lailla virvatulten häviää,
On polte suudelmankin harhaa häipyvää.

On aivan sama, koska kuolet ratsumies.
On aivan sama, koska päättyy elonties.
Sillä tummat ruusut aina kukkii tuonen tarhoissa.
On aivan sama, koska kuolet ratsumies.

É Tudo Igual

É tudo igual, pra onde você vai, cavaleiro.
É tudo igual, onde termina o caminho da vida.
As mais belas rosas murcham, o outono respira a morte.
A noite, uma vez, dá descanso ao viajante.

O vinho é apenas um sonho que se esvai.
E a canção, na mais bela das horas, ecoa.
Que seu lema seja a futilidade das futilidades,
E nas terras da morte, tudo se esquece.

As rosas do amor já floresceram pra você.
Os lábios mais encantadores fizeram promessas.
Os votos mais preciosos, como luzes de fogo-fátuo, desaparecem,
A paixão de um beijo também é uma ilusão que se esvai.

É tudo igual, quando você morre, cavaleiro.
É tudo igual, quando termina o caminho da vida.
Pois as rosas escuras sempre florescem nos jardins da morte.
É tudo igual, quando você morre, cavaleiro.

Composição: