395px

Perfeccionistas

Vintersorg

Perfektionisten

Ur Vincis ide väcktes tidernas universalgeni
Med pensel i handen, men paletten i sinnets sal
Studerade allt fran faglars lyftkraft till vattnets
rörelseenergi,
En fackelbärare av renässansens människoideal

Varje penseldrag vägdes pa guldvag,
Landskap efter landskap manades fram
Men även missnöjet i hans kritiska hag
Förgrenades fran denna stam

Han smakade kunskapstörsten som lag begraven,
En torka som ej kunde släckas av världshaven

Hans tankar växte sig höga likt tinnar och torn,
I konstnärlig anarki,
I experimenterande alkemi,
För att stiga med vingat maskineri
Högt over tinnar och torn

Naturen var livets encyklopedi,
Dess bilder befäste hans teser
Fran mekanik till organisk anatomi,
Landet emellan? Genialiska synteser!

Studier i konst och arkitektur
Optic, geologi och botanikens hela ätt
Men perfektionen blev till sist en bur,
Och han kunde ej ens färdigställa ett enda porträtt

Ty nyfikenhet var hela hans vision
Och finna outforskade grenar
Att färdigställa var att avsluta sin progression,
Och sälla sig till statiska stenar

Perfeccionistas

Ur Vincis, a ideia do gênio universal despertou
Com pincel na mão, mas a paleta na sala da mente
Estudou tudo, desde a força de voo dos pássaros até a
energia do movimento da água,
Um portador de tocha do ideal humano do renascimento

Cada pincelada pesava como ouro,
Paisagens após paisagens eram evocadas
Mas também o descontentamento em seu campo crítico
Se ramificava a partir deste tronco

Ele provou a sede de conhecimento que estava enterrada,
Uma seca que não podia ser apagada pelos oceanos do mundo

Seus pensamentos cresciam altos como torres e pináculos,
Na anarquia artística,
Na alquimia experimental,
Para ascender com maquinário alado
Altamente sobre torres e pináculos

A natureza era a enciclopédia da vida,
Suas imagens reforçavam suas teses
Da mecânica à anatomia orgânica,
Entre os países? Síntezes geniais!

Estudos em arte e arquitetura
Óptica, geologia e toda a linhagem da botânica
Mas a perfeição acabou se tornando uma prisão,
E ele não conseguia nem finalizar um único retrato

Pois a curiosidade era toda a sua visão
E encontrar ramos inexplorados
Finalizar era encerrar sua progressão,
E se juntar a pedras estáticas

Composição: Vintersorg