Ann-Katrin, Farväl!
Jag minns: Din mun mot min.
När vi älskade kom ett UFO till vårt fönster.
Ständigt i långa ärmar, så dolde du din skam.
Efter någon vecka kröp väl sanningen fram.
Och sen, första gången att det var som en lavin.
Minns du hur det kändes, Ann-Katrin?
Ann-Katrin, farväl!
Farväl, Ann-Katrin!
Ann-Katrin, farväl!
Farväl, Ann-Katrin!
Vår tid är slut, och denna kväll den sista.
Du hade inget val. Så du valde detta trista.
Och min själ fick svarta slöjor och din själ fick vassa kanter.
När vi åter träffades blev det vissa varianter.
Paranoia, visst! Amfetamin.
Sen sågs vi aldrig mera, Ann-Katrin!
Ann-Katrin. farväl!
Farväl, Ann-Katrin!
Ann-Katrin, farväl!
Farväl, Ann-Katrin!
Ann-Katrin, Adeus!
Eu me lembro: Sua boca na minha.
Quando amávamos, um OVNI apareceu na nossa janela.
Sempre com mangas longas, você escondia sua vergonha.
Depois de uma semana, a verdade começou a aparecer.
E então, a primeira vez foi como uma avalanche.
Você se lembra como foi, Ann-Katrin?
Ann-Katrin, adeus!
Adeus, Ann-Katrin!
Ann-Katrin, adeus!
Adeus, Ann-Katrin!
Nosso tempo acabou, e esta noite é a última.
Você não teve escolha. Então você escolheu essa tristeza.
E minha alma ganhou véus negros e sua alma, bordas afiadas.
Quando nos encontramos de novo, surgiram algumas variações.
Paranoia, com certeza! Anfetamina.
Depois disso, nunca mais nos vimos, Ann-Katrin!
Ann-Katrin, adeus!
Adeus, Ann-Katrin!
Ann-Katrin, adeus!
Adeus, Ann-Katrin!