De Papegaai Van Tante Sjaan
De papegaai van Tante Sjaan
Kwam gisteren te sterven
Het is definitief met het beest gedaan
Nooit zal hij meer een vloek uitslaan
Nooit meer de mat bederven
Het was een eigenaardig beest
Hij kon het Wilhelmus zingen
Zo'n dier is er nog nooit geweest
Zelfs bij het laten van de geest
Zei hij nog vieze dingen
Mijn tante is een nette vrouw
Met deftige manieren
Als tante zei van koppiekrauw
Kreeg zei ten antwoord: "Barst nou gauw
Zit niet aan mijn kop te klieren"
De papegaai ligt in zijn graf
Mij kan het echt niet spijten
Als Tante Sjaan hem zangzaad gaf
Beet hij het vel van haar vingers af
En tante liet hem bijten
Hij schold haar uit voor dit en dat
Terwijl hij het voer verteerde
Hij noemde haar van alles wat
Waar tante geen begrip van had
Of niet op reageerde
De buren stonden er dikwijls van
Te klapperen met hun oren
En tante Sjaan zei: "Ja, dat kan
Dat heeft hij van mijn zalig man
Die had u moeten horen"
Nu staat hij opgezet en wel
Op het dressoir te pralen
Noemt tante nooit meer totebel
Is nu alleen nog maar een vel
Wat zaagsel en twee kralen
De papegaai van Tante Sjaan
Kwam gisteren te sterven
Het is definitief met het beest gedaan
Nooit zal hij meer een vloek uitslaan
Nooit meer de mat bederven
O Papagaio da Tia Sjaan
O papagaio da Tia Sjaan
Morreu ontem, coitado
É definitivo, o bicho se foi
Nunca mais vai soltar um palavrão
Nunca mais vai estragar o tapete
Era uma criatura estranha
Ele conseguia cantar o hino
Um bicho assim nunca existiu
Até na hora de dar tchau
Ele ainda falava besteira
Minha tia é uma mulher de respeito
Com modos bem educados
Se a tia falava "cabeça de vento"
Ela ouvia em resposta: "Vai se danar
Não fica mexendo na minha cabeça"
O papagaio está no seu caixão
Pra mim, isso não faz falta
Quando a Tia Sjaan lhe dava semente
Ele mordia a pele dos dedos dela
E a tia deixava ele morder
Ele a xingava de tudo quanto é jeito
Enquanto devorava a comida
Ele a chamava de tudo que é nome
Que a tia não entendia
Ou não reagia
Os vizinhos ficavam de boca aberta
Com o que ouviam
E a tia Sjaan dizia: "Pois é, isso é verdade
Ele puxou isso do meu falecido marido
Você tinha que ouvir"
Agora ele está empalhado
Exibindo-se na estante
A tia nunca mais o chama de totó
Agora é só um pedaço de pele
Com serragem e duas contas
O papagaio da Tia Sjaan
Morreu ontem, coitado
É definitivo, o bicho se foi
Nunca mais vai soltar um palavrão
Nunca mais vai estragar o tapete