Verschroeide Verlatenheid
Een aslaag bedekt
De verschroeide vlakte,
Waar men ook kijkt
D'enige kleur is zwart.
Weer koud voelt de aarde
Na een verhitte strijd
Met het vuur en de wind,
'n Spel der elementen
Grimmig en imposant.
Er is niets dat hier nog leeft
Op deze plek des onheils
Waar de Dood zo hard sloeg
Dat zelfs de gieren zwijgen...
Desolação Queimada
Uma camada de cinzas cobre
A planície queimada,
Onde quer que se olhe
A única cor é o preto.
A terra ainda sente frio
Após uma luta acirrada
Com o fogo e o vento,
Um jogo dos elementos
Sombrio e imponente.
Não há nada que ainda viva
Neste lugar de desgraça
Onde a Morte golpeou tão forte
Que até os urubus se calam...