Lied Van de Zee
Mijn gedachten willen altijd varendrijven naar de open zee.
Al is het hier rustig en droge aan de wal
en kom ik over land bijna overal
toch drijven mijn gedachten altijd were mee
als een schip met de stroom naar de zee.
Mijn schip is vertrèwd met de baren
de wind, de golvende zee,
het stormend geweld en het zilte nat,
soms onstuimig woest, soms spiegelglad
mijn schip vaart gelijk dat de stormvogel vliegt
en zacht op de golven wiegt.
De zee is het eeuwig bewegen
golvend altijd op en neer.
Grillig, gewillig, altijd op en af
bron van alle leven en zeemansgraf.
De pelgrim die altijd zijn wegen vindt,
de speelkameraad van de wind.
Nog lang wil ik mijn lied blijven zingen
tot mijn stemme er bij breekt,
over de zee die de stranden verplaatst,
het zonlicht als zilveren schilfers weerkaatst.
En moest mijn schip in de golven vergaan
tons zal mijn lied van de zee nog bestaan.
Canção do Mar
Meus pensamentos sempre querem navegar para o mar aberto.
Embora aqui esteja calmo e seco na costa
E eu possa andar por terra quase em qualquer lugar
Ainda assim, meus pensamentos sempre flutuam de volta
Como um barco com a corrente em direção ao mar.
Meu barco está acostumado com as ondas
O vento, o mar ondulante,
A fúria da tempestade e a água salgada,
Às vezes tempestuoso e feroz, às vezes liso como um espelho
Meu barco navega como a gaivota voa
E balança suavemente nas ondas.
O mar é o eterno movimento
Ondulando sempre para cima e para baixo.
Inconstante, generoso, sempre subindo e descendo
Fonte de toda vida e cemitério de marinheiros.
O peregrino que sempre encontra seu caminho,
O companheiro brincalhão do vento.
Ainda quero continuar cantando minha canção
Até que minha voz se quebre,
Sobre o mar que desloca as praias,
A luz do sol refletindo como escamas de prata.
E se meu barco naufragar nas ondas
Então minha canção do mar ainda existirá.