Koning Rudolf
Op een heuvel, langs de Moldau, hartje Praag
stond de burcht van een rijk en machtig man!
Met meer dan duizend dienaars en een eigen kathedraal
was de koning van Bohemen, de baas van allemaal
Koning Rudolf was een exentrieke vorst
die meer gaf om kunsten dan z'n rijk.
Maar voor hij een beslissing nam aanhoorde hij de raad
van z'n hofhouding geleerden want die stonden steeds paraat.
Hij had een astronoom en ook een astroloog,
Die maakten heel vaak ruzie over sterren, hoog.
Een cartograaf, een wijze alchemist,
Alleen ontbrak hem nog een kabbalist.
Heel Bohemen luisterde gespannen naar
Ieder woord uit zijn koninklijke mond.
En als een vraag gesteld werd, dan dacht hij heel lang na
Want z'n hofhouding besprak het, hij besliste pas daarna.
Na een dag van moeilijke beslissingen
Kwamen kunsten eindelijk aan bod.
Dus iedereen verzamelde al in de Ruiterzaal
voor een elegante danspas na een overvloedig maal.
Dan sprak de theoloog er met de filosoof
maar dat ging heel moeilijk want die was goed doof.
Naast de bioloog zat dan de quirrilist
maar wat die deed is wat niemand wist!
Koning Rudolf was een exentrieke vorst
die meer gaf om kunsten dan z'n rijk.
Maar voor hij een beslissing nam aanhoorde hij de raad
van z'n hoffilosofen,
astrologen, theologen
occultisten, spiritisten,
economen, astronomen,
alchemisten, herboristen,
want die stonden steeds paraat!
Rei Rudolf
Em uma colina, ao longo do Moldava, coração de Praga
estava o castelo de um homem rico e poderoso!
Com mais de mil servos e uma catedral própria
era o rei da Boêmia, o chefe de todos.
Rei Rudolf era um monarca excêntrico
que se importava mais com as artes do que com seu reino.
Mas antes de tomar uma decisão, ouvia o conselho
de seus sábios da corte, que estavam sempre prontos.
Ele tinha um astrônomo e também um astrólogo,
que frequentemente brigavam sobre estrelas, lá no alto.
Um cartógrafo, um sábio alquimista,
só faltava mesmo um cabalista.
Toda a Boêmia ouvia atenta a cada
palavra de sua boca real.
E quando uma pergunta era feita, ele pensava muito,
pois sua corte discutia, ele decidia só depois.
Após um dia de decisões difíceis,
finalmente as artes eram abordadas.
Então todos se reuniam no Salão do Cavaleiro
para um elegante passo de dança após um banquete farto.
Então o teólogo falava com o filósofo,
mas isso era complicado, pois ele era bem surdo.
Ao lado do biólogo estava o quirrilista,
mas o que ele fazia, ninguém sabia!
Rei Rudolf era um monarca excêntrico
que se importava mais com as artes do que com seu reino.
Mas antes de tomar uma decisão, ouvia o conselho
de seus filósofos da corte,
astrologistas, teólogos,
ocultistas, espiritualistas,
economistas, astrônomos,
alquimistas, herbalistas,
pois eles estavam sempre prontos!