395px

Minha cabeça de volta no seu ombro

Willeke Alberti

Mijn hoofd weer op je schouder

't Leek zo mooi, sprak vanzelf, jij en ik, en zo moest het altijd blijven
Ons geluk kon niet stuk en de zon die zou voor ons eeuwig schijnen
Maar ineens wou je weg, 't ging zo vlug en wat bleef dat was een droom

Zo gaat het vaak om je heen, heel onverwacht ziet de een het niet meer zitten
De ander blijft, het huis is leeg, 's avonds laat vertelt de kamer zijn verhaal
Van hoe het was, wat ie zei, maar wat bleef dat is die droom

refren':
Mijn hoofd weer op je schouder, je handen spelen met m'n haar
We zijn dan wel wat ouder maar toch weer even bij elkaar
Mijn hoofd weer op je schouder, je handen spelen met m'n haar
We zijn dan wel wat ouder maar toch weer even bij elkaar

Het geluk is net een bloem, plukt hem af, hoopt dat ie zal blijven bloeien
Je neemt 'm mee in je hand, veel te vast, want je wilt 'm niet verliezen
Maar na een dag in een vaas valt ie uit en wat blijft dat is die droom

Die lege plek in je huis, in je hart, denkt dat ie niet terug zal komen
En je zegt: slijt wel weg, gaat voorbij, en je probeert het te vergeten
's Avonds laat, telefoon, "ja, met mij, ik kom terug voor onze droom

refren'

Minha cabeça de volta no seu ombro

'Parecia tão bonito, era natural, eu e você, e assim deveria sempre ser
Nossa felicidade não podia acabar e o sol sempre brilharia pra nós
Mas de repente você quis ir, foi tão rápido e o que ficou foi um sonho

Assim acontece muitas vezes ao seu redor, de forma inesperada um não vê mais sentido
O outro fica, a casa está vazia, à noite a sala conta sua história
De como era, o que ele disse, mas o que ficou foi aquele sonho

refrão:
Minha cabeça de volta no seu ombro, suas mãos brincando com meu cabelo
Já estamos um pouco mais velhos, mas ainda assim estamos juntos de novo
Minha cabeça de volta no seu ombro, suas mãos brincando com meu cabelo
Já estamos um pouco mais velhos, mas ainda assim estamos juntos de novo

A felicidade é como uma flor, você a arranca, espera que ela continue a florescer
Você a leva na mão, muito apertado, porque não quer perdê-la
Mas depois de um dia em um vaso, ela murcha e o que fica é aquele sonho

Aquele espaço vazio na sua casa, no seu coração, pensa que não vai voltar
E você diz: vai passar, vai embora, e tenta esquecer
À noite, telefone, 'sim, sou eu, estou voltando para o nosso sonho'

refrão