395px

Tango do Banheiro

Wim Sonneveld

Tearoom tango

Toen ik jou de roze tearoom langzaam binnenschrijden zag,
Met je kaalgevreten bontjas en je arrogante lach,
Een afschuwelijk beeld van honger en ellende,
Vroeg ik me af hoe ik jou in 's hemelsnaam herkende,
Maar toen iedereen jou nakeek met die blik van oh-la-la,
Dat moet vroeger iets geweest zijn van comme ça en ga maar na,
En de ober zelfs een buiging voor je maakte,
Toen voelde ik dat mijn verbittering ontwaakte,
En terwijl je stilstond bij 't gebak,
Was ik de jongen weer wiens jongenshart jij brak,

refren':
Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd,
En wat me nu na al die jaren nog verwondert,
Dat ik dat nooit vergeten zal al word ik honderd,
Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd,

't Zal zo'n dertig jaar geleden zijn dat ik jou stil aanbad,
En in deze zelfde tearoom steeds op jou te wachten zat,
En wanneer je dan na uren was gekomen,
Noemde 'k jou de schone diva van m'n dromen,
Na een jaar geheime liefde zei 'k nog steeds eerbiedig "U",
En ik mocht je af en toe eens kussen achter 't menu,
Verder mocht ik niks 't was verdomd een schijntje,
Je hield me steeds met je belofte aan 't lijntje,
Tot ik plotseling ontdekte dat,
Jij wel twintig and're tearoom-lovers had,

refren'

En nu zit je aan m'n tafeltje en vraagt me "mag ik thee",
En je attaqueert wat taartjes en wat kijk je weer gedwee,
En je fluistert "jongen, haal me uit de nesten,
Want het is of heel de wereld me wil pesten",
Je bent veel te dik gepoeierd en de mot zit in je hoed,
En ik zie ook dat je huilt zoals een slecht actrice doet,
Je pikt weer een sigaret en vraagt een vuurtje,
En je zegt achter je zevende likeurtje,
"Ach, je weet dat ik jou de liefste vond,
Geef me wat geld, boy, want ik zit vreselijk aan de grond",
Dan zeg ik: "zit jij aan de grond?",

Da's heel belazerd, da's reuze bedonderd,
Dat ik de liefste was is iets dat mij verwondert,
Vraag het die anderen maar, je had 'r minstens honderd,
Ober, ober, goedemiddag,
Deze dame hier, ober, wou even alles afrekenen,
Ja, 'k ben belazerd...

Tango do Banheiro

Quando eu te vi entrando devagar na tearoom rosa,
Com seu casaco de pelagem comido e seu sorriso arrogante,
Uma imagem horrível de fome e miséria,
Me perguntei como eu te reconheci, em nome de Deus,
Mas quando todo mundo te olhou com aquele olhar de uau,
Deve ter sido algo como assim e vai por aí,
E até o garçom fez uma reverência pra você,
Então senti minha amargura despertar,
E enquanto você parava no bolo,
Eu era o garoto cujo coração você quebrou,

refrão:
Você me enganou, você me iludiu,
E o que ainda me surpreende depois de todos esses anos,
É que eu nunca vou esquecer, mesmo que eu viva cem anos,
Você me enganou, você me iludiu,

Deve ter sido há uns trinta anos que eu te adorava em silêncio,
E nessa mesma tearoom sempre esperando por você,
E quando você finalmente chegava depois de horas,
Eu te chamava de diva linda dos meus sonhos,
Depois de um ano de amor secreto, eu ainda dizia respeitosamente "Você",
E eu podia te dar um beijo de vez em quando atrás do cardápio,
Além disso, eu não podia fazer nada, era uma verdadeira ilusão,
Você sempre me mantinha na expectativa com suas promessas,
Até que eu descobri de repente que,
Você tinha pelo menos vinte amantes de tearoom,

refrão

E agora você está na minha mesa e me pergunta "posso tomar chá",
E você ataca uns bolinhos e olha de novo com submissão,
E você sussurra "garoto, me tire dessa enrascada,
Porque parece que o mundo todo quer me sacanear",
Você está muito gorda e a briga está na sua cabeça,
E eu vejo que você chora como uma péssima atriz,
Você pega um cigarro e pede um isqueiro,
E diz atrás do seu sétimo drink,
"Ah, você sabe que eu te amei mais,
Me dá um dinheiro, garoto, porque estou muito na pior",
Então eu digo: "Você está na pior?",

Isso é muito enganoso, isso é muito ilusionista,
Que eu era o favorito é algo que me surpreende,
Pergunte aos outros, você teve pelo menos cem,
Garçom, garçom, boa tarde,
Essa dama aqui, garçom, queria pagar tudo,
Sim, eu fui enganado...

Composição: