Kylmä Ydin
Nousen syvyydestä vihani viemänä
Kantakoot raivoni elementit hedelmää
Kipinä voiman syttyköön liekkeihin
Unesta tuhon sielu herätköön
Enää eivät kahleeni ole olevat
Vangitsijani kuin teuraat
Pelon ja valheen yhdistämät
Painavat päänsä teräni alle
Luoden tieni tuskan ja veren
itseni nostan elämienne ylle
Polkuni on voiman ja tuhon
Arvoni vailla sääliä ja armoa
pakopaikkaa etsien omasta kodistaan
Löytäen tiensä tuomioni alle
Rakennan jäännöksistä maailmani
Luon veren maalaman unelmani
Juon loppuun raivoni maljan
Siitä voimaa imien
Juon loppuun vihani maljan
Ympärilleni tuhoa kylväen
Núcleo Frio
Eu subo das profundezas, levado pela minha raiva
Que os elementos carreguem o fruto da minha fúria
Que a centelha do poder se acenda em chamas
Que a alma da destruição desperte do sono
Minhas correntes não existem mais
Meus algozes são como gado
Unidos pelo medo e pela mentira
Se curvam sob a lâmina do meu aço
Traçando meu caminho entre dor e sangue
Eu me elevo acima de suas vidas
Meu caminho é de poder e destruição
Meu valor é sem compaixão e sem perdão
Procurando um refúgio em meu próprio lar
Encontrando meu caminho sob meu julgamento
Eu construo meu mundo a partir dos restos
Crio meu sonho pintado de sangue
Bebo até o fim o cálice da minha raiva
Absorvendo força dele
Bebo até o fim o cálice da minha fúria
Semear a destruição ao meu redor