Feestje van de bank
Zijn vrouw lag in haar bed te wachten
Haar man was naar het feestje van de bank
Zij was heel diep in gedachten
Zij rook alvast zijn kegel van de drank
Ze wist hoe hij in een minuut zou slapen
Hij zou niet merken dat zij naast hem lag
Hij zou nog een keer boeren, een keer gapen
Want morgen was het weer vroeg dag
Haar handen speelden langs haar lichaam
Ze lag daar in het grote bed zo naakt
Haar handen streelden heel haar lichaam
Hij had haar al zolang niet meer aangeraakt
Zij dacht aan toen, aan al die mooie tijden
Wat was hij een aantrekkelijke man
Ze dacht nu al weer zo lang aan scheiden
Maar nee, nee, nee, wat moest ze dan
Zo'n scheiding zou ze nooit kunnen betalen
Ze piekerde de hele lange nacht
Ze kende van vriendinnen de verhalen
Hij had haar volledig in haar macht
Toch heeft ze de beslissing toen genomen
En is twee maanden later weggegaan
Heeft in de stad een karig onderkomen
En u begrijpt al waarvan ze moet bestaan
Het feestje van de bank liep uit de hand
Een collega stond weer stomdronken te bellen
Hij zocht de telefoonnummers in zijn ochtendkrant
En hij zei: "Spreek ik met Huize Ellen"
Hij is die avond in haar bed gekropen
Zonder fikse geeuw en zonder boer
"Werk jij hier?" vroeg-ie straalbezopen
En zei toen: "Vuile hoer..."
Festa do Banco
A mulher estava deitada na cama esperando
O marido foi pra festa do banco
Ela estava bem perdida em pensamentos
Sentia o cheiro da bebida que ele trouxe
Sabia que em um minuto ele ia dormir
Ele nem ia perceber que ela estava ali
Ele ia arrotar mais uma vez, bocejar também
Porque amanhã ia ser cedo de novo
As mãos dela deslizavam pelo corpo
Ela estava ali no grande leito tão nua
As mãos acariciavam todo seu corpo
Ele não a tocava há tanto tempo já
Ela lembrava de quando, de todos aqueles momentos
Ele era um homem tão atraente
Ela já pensava em se separar de novo
Mas não, não, não, o que ela ia fazer?
Uma separação ela nunca ia conseguir bancar
Passou a noite toda pensando
Sabia das histórias das amigas
Ele tinha total controle sobre ela
Mas ela tomou a decisão naquela hora
E dois meses depois foi embora
Achou um lugar simples na cidade
E você já sabe do que ela precisa pra viver
A festa do banco saiu do controle
Um colega estava lá, bêbado, ligando
Ele procurava os números no jornal da manhã
E disse: "Estou falando com a Casa Ellen"
Ele se meteu na cama dela naquela noite
Sem um bocejo forte e sem arrotar
"Você trabalha aqui?" perguntou ele, bem bêbado
E então disse: "Vadia imunda..."