Pasja
Op een dag liep ik door de stad
En in de verte opeens, zag ik ze ineens lopen
Het was in de buurt van het centrum
Ze zouden daar wel iets moeten kopen
Daar liep ie verdomme met mijn vrouw
Nou ja, dat wist ik en dat kon me niet veel schelen
Maar daar liep ie ook nog met mijn hond
En op de zelfde manier met hem te spelen
Plotseling, wat voelde ik het goed
Dat hij die taak ook over had genomen
Dat hij nu elke avond sjouwde
Met Pasja, langs perken en bomen
Met Pasja, dwars door weer en wind
Door storm en decimeters sneeuw
Door narcissen en door de pijpestelen
En dat hij reageerde op zijn schreeuw
Toen gingen ze een winkel binnen
Ik zag het, hij liep achter hen aan
Ik keek naar een vreemde etalage
'k Weet niet hoe lang ik daar ben blijven staan
Mijn ogen keken naar de deur
En opeens kwamen ze naar buiten
Pasja snelde meters weg
En kwam terug, alleen maar door zijn fluiten
Pasja, wat hebben we gesjouwd
Wat heb ik je vaak uren meegenomen
Om tegen je te praten over alles wat er was
Om van de zoveelste ruzie te bekomen
Elke keer als wij hadden gescholden
Dan zei ik kort en nijdig: 'Pasja, mee'
En je weet hoe we lulden, hoe we holden
Vaak langer dan een uur of twee
Ik ben ze nog een tijdje na gelopen
Ik voelde me zo'n lul en o zo klein
Ze gingen linksaf, rechtsaf, linksaf
In de richting van het parkeerterrein
Als Pasja nou maar een keer omkeek
Misschien, misschien zag hij me staan
Ik floot, maar hij reageerde niet
En toen ben ik maar gewoon naar huis gegaan
Pasja
Um dia eu andava pela cidade
E de repente, à distância, eu vi eles caminhando
Era perto do centro
Devem estar indo comprar alguma coisa
Lá estava ele, caramba, com minha mulher
Bom, eu já sabia e não me importava muito
Mas lá estava ele também com meu cachorro
E brincando com ele do mesmo jeito
De repente, como eu me senti bem
Que ele também tinha assumido essa tarefa
Que agora toda noite ele passeava
Com Pasja, por canteiros e árvores
Com Pasja, enfrentando sol e chuva
Por tempestades e centímetros de neve
Por narcisos e por caniços
E que ele respondia ao seu chamado
Então eles entraram em uma loja
Eu vi, ele estava seguindo eles
Eu olhei para uma vitrine estranha
Não sei quanto tempo fiquei parado ali
Meus olhos estavam na porta
E de repente eles saíram
Pasja correu alguns metros
E voltou, só por causa do seu assobio
Pasja, como nós passeamos
Quantas horas eu te levei
Para conversar sobre tudo que aconteceu
Para superar mais uma briga
Toda vez que nós discutíamos
Eu dizia curta e irritado: 'Pasja, vem'
E você sabe como a gente falava, como a gente se divertia
Muitas vezes por mais de uma ou duas horas
Eu ainda os segui por um tempo
Me senti tão idiota e tão pequeno
Eles foram para a esquerda, para a direita, para a esquerda
Em direção ao estacionamento
Se ao menos Pasja olhasse para trás
Talvez, talvez ele me visse ali
Eu assobrei, mas ele não respondeu
E então eu simplesmente fui para casa.