Het broekje van Jantje

A Calça do Jantje

Het broekje van Jantje

Era uma vez um molequeEr was eens een haveloos ventje
Que pediu pra mãe uma calçaDat vroeg aan z'n moeder een broek
Mas a mãe não tinha granaMaar moeder verdiende geen centjes
E o pai estava sumido há semanasEn vader was wekenlang zoek
Ah, mãezinha, não me dá broncaAch, moedertje geef me geen standje
Tem um rasgo na minha calçaEr zit in m'n broekie een scheur
Os meninos da escola gritam: "JantjeDe jongens op school roepen: "Jantje
Mostra a bunda pra gente ver"Jouw billen die zien we d'r deur"

A mãe ficou doente de preocupaçãoDe moeder werd ziek van de zorgen
Deitada e triste num cantoLag stil en bedrukt in een hoek
Ninguém queria emprestar granaGeen mens die haar centen wou borgen
E Jantje ainda pedia sua calçaEn Jantje vroeg toch om z'n broek
Então ela tirou a saia que tinhaToen heeft ze haar rok uit getrokken
A única que possuíaDe enigste die ze bezat
E fez de pedaços e retalhosEn maakte van stukken en brokken
Uma calça pro seu único tesouroEen broek voor haar enigste schat

Agora não podiam mais zoar o JantjeNu konden ze Jantje niet plagen
Agora suas partes não estavam à mostraNu waren z'n billen niet bloot
Mas antes que ele pudesse usar a calçaMaar voor hij zijn broekie kon dragen
A mãe morreu de tanta tristezaGing moeder van narigheid dood
Ela morreu de tanto carregar e sofrerZe stierf van 't sjouwen en slaven
Maldita e amaldiçoada pelo maridoVervloekt en verwenst door haar man
Quando Jantje a levou pra enterrarToen Jantje haar mee ging begraven
Foi aí que ele pôde usar sua calçaToen had 'ie zijn broekie pas an