Nire Huts Gorena
Nire barnean sortu den neurrigabeko zuloa
Egarria besterik ez dena, hobi amaigabea
Oxigenoarekin konformatzen ez den antsia-ontzia
Egon ezina sortzen duena
Larritasunez betetzen, asetzen saiatzen naiz
Baina alkoholpean ere aritzen da,
Nire munstro zitala
Urraduratik nire arimaren eskean dabil
Ta ematea besterik ez dut orain
Infinitua bete nahian
Definitutako nire infinitu finituak
Hitzak aldatzen ditu eztarrian
Eta orri zurietan
Jaurtitzen ditu lapurtu dizkidan tinta lakuak
Nire huts goren pertsonalak
Meu Vazio Supremo
Meu filho, um buraco sem medida se formou
Só é sede, um poço sem fim
Um barco ansioso que não se contenta com oxigênio
Criando uma impossibilidade de estar
Tentando me libertar, mas só me enche de tensão
Mas até sob efeito do álcool, ele aparece,
Meu monstro imundo
Vagueando em busca da minha alma
E agora só quero dar
Tentando preencher o infinito
Definindo meus infinitos finitos
As palavras mudam na garganta
E em folhas brancas
Ele lança as tintas que me roubaram
Meu vazio supremo pessoal