Dizdira Topatu Orduko, Ez Iluntzeko
Zergaitik iluntzen gara egun eguzkitsuetan
Zergaitik usteltzen gara gure bihotzak taupadaka
Jarraitzen duenean
Zergaitik iskutatzen gara lotsarik ez dugunean
Zergaitik hitz egiten dugu itsasoaz, sua behar dugunean, dugunean
Non gorde behar dugu non,
Gure ilusioa non,
Dizdira topatu orduko, ez iluntzeko.
Zergaitik erretzen ditugu gure erraiak urez bete behar ditugunean.
Zergaitik okatzen dugu hestea utzik dugunean
Zergaitik beti ibiltzen gara zergaitiaren zergaitiaren bila
Zergaitik isiltzen gara gorputza poesiaz beterik dugunean, dugunean
Brilho ao Encontrar, Sem Escurecer
Por que escurecemos em dias ensolarados
Por que apodrecemos nossos corações pulsando
Quando continua a bater
Por que nos escondemos quando não temos vergonha
Por que falamos do mar, quando precisamos do fogo, do fogo
Onde devemos guardar onde,
Nossa ilusão onde,
Brilho ao encontrar, sem escurecer.
Por que queimamos nossas entranhas quando precisamos enchê-las de água.
Por que entortamos o intestino quando o deixamos vazio
Por que estamos sempre em busca do porquê, do porquê
Por que nos calamos quando o corpo está cheio de poesia, de poesia.