Prozac Zaporea
Ispiluaren aurrean
Jesartzen naiz goizero bezela
Gizaki pasibo baten begirada
Aurkitu dut nire begietan
Gaur
Gaua noiz helduko
Zai aurkitzen dut nire burua
Erlojuari begira betiko
Putaseme galdua naiz
Gaur
Bizitzeari aspaldi
Utzi dion gizakia naiz
Ezer jasan ezin duena
Jaiotzetik ezergaitik
Borrokatu ez duena
Hasi baino lehen guda
Galdu duena
Gaur
Lehioa zabaltzen dut orain
Aireak arima garbitu dezan
Prozac zaporea duen arnas
Ustela besterik ez naiz
Gaur
Bizitzeari aspaldi
Utzi dion gizakia naiz
Ezer jasan ezin duena
Jaiotzetik ezergaitik
Borrokatu ez duena
Hasi baino lehen guda
Galdu duena
Sabor de Prozac
Diante do espelho
Me sento toda manhã
O olhar de um ser passivo
Encontrei nos meus olhos
Hoje
Quando a noite vai chegar
Me vejo perdido em mim
Olhando o relógio eternamente
Sou um filho da puta esquecido
Hoje
Sou o cara que há muito tempo
Deixou a vida pra lá
Que não consegue suportar nada
Desde que nasci, por nada
Que não lutou por nada
Antes de começar a guerra
Já tinha perdido
Hoje
Agora abro a janela
Pra que o ar limpe a alma
Um ar com sabor de Prozac
Não sou nada além de lixo
Hoje
Sou o cara que há muito tempo
Deixou a vida pra lá
Que não consegue suportar nada
Desde que nasci, por nada
Que não lutou por nada
Antes de começar a guerra
Já tinha perdido