Lobisomem

У ночы кроча ваўкалак,

Мабыць сочыць ен дзiвак,

Кроў цячэ, жах у вачах.

Знiч крычыць у вогнiшчах:

[Прыпеў:]

Ваўкалак, дай цябе знайду!

Ваўкалак, душу праглыну!

Ваўкалак, у цемру забяру!

Цяжкi ўдар чорных мар.

Я твой лекар - твой спадар.

Не пустэльнiк я змагар,

Сам сабе я ўладар.

Неўр, тут цябе ляжаць,

У чорнай атруце падыхаць,

Будзеш людзей ты забiваць -

Вялiкiх багоў зноў шанаваць.

[Прыпеў]

Eu não sou a pessoa que você pensa,

Eu sou só um cara que vive na sua cabeça,

Quem você acha que sou, já que eu estou em você.

Eu não sou o que você imagina:

[Refrão:]

Lobisomem, deixa eu te mostrar a verdade!

Lobisomem, não sou só uma ilusão!

Lobisomem, e na escuridão eu vou te guiar!

Eu sou um espírito que vive nas sombras.

E essa letra - é a sua armadilha.

Não se engane, eu sou a sua verdade,

Só saiba que eu sou o que você teme.

Não, você não pode me evitar,

Eu sou a sombra que te persegue,

A verdade é que você vai se deparar -

Com o que você realmente é, e isso vai te assustar.

[Refrão]