U Senci
Spustila se tama zvuk kljuca u bravi
prepoznatljivo klik taj je pravi
mokru, koznu jaknu on je skinuo sa sebe
i baca je na krevet, i pada umoran pored nje
Cigara za cigarom od njih je sve tanji
jedan henesi tek da napetost smanji
jer je znao da je ovaj put otisao daleko
i da nema drugog izlaza, on morace preko
Jer je jedva uspeo da se izvuce iz mreze
i znao je da ce svaki sledeci put biti teze
a onda se setio jedinog razloga
zbog koga zivi nesto cemu se divi
Samo za trenutak je bio srecan sto je tu
i odlazi u drugu sobu i tamo vidi nju
sa razmazanom sminkom
njegovom slikom u narucju
zaspala je sama i ovaj put
Kao i svaki drugi, kada ga ceka
kada se moli da se vrati u komadu
jer ga voli vise od svega, vise od sebe
jer takav je nespoj vise od one malene
stvari koja raste u njoj
Ref.
Ja odlazim putem kojim idem sam
i vecno cu patiti, jer sada znam
koliko me zelis, trebas i volis ti
oprosti mi, molim te oprosti mi
U toku noci par puta se okupao u znoju
sanjao je ljude sa one strane
jer koga zovu kad sedi i kako ga vuku
na svom vratu je sanjao mnogo crnih ruku
I tog jutra kada se probudila pored njega
i zagrlila ga jako, stegla kapke da ne bi plak'o
u ime svega sto ih veze i obecanje
da je ovo zadnji put koliko ce da traje
Posle dorucka je spakovao stvari u torbu
misleci i zeleci da izbegne borbu
zato sto nestaje, sam je kriv
jer previse ljudi prevari da bi ostao ziv
I uobicajna recenica
ne brini, sve proci ce
samo da se stvari smire
neko po tebe doci ce
Poslednji poljubac trajao je dugo
pomesan zagrljaj u suzama i tugom
izasao je napolje i usao u kola
okrenuo kljuc, umesto zvuka motora
Velika eksplozija zaparala je gradom
prozori su popucali na obliznjoj zgradi
i jednom sto se culo, posle toga je
bio usamljeni krik koji se ponavljao kao neki stih
Plakala je dugo, iako je znala
de ce tako da se zavrsi, da ce ostati sama
jedini smisao zivota nasla je u sebi
u onome sto raste u njoj prvo je Bog, nije spoj
Secanje na njega, jedina stvar
koja ostaje posle svega
Ref.
Te noci kada umrem kada mene ne bude
samo ce dve zene da se probude
jedna je moja mati, ona ce plakati
druga si ti, ti ces mene kleti
O Senti
Caiu as sombras, o som da chave na fechadura
Reconhecível o clique, esse é o certo
A jaqueta de couro molhada ele tirou de si
E a jogou na cama, e caiu cansado ao lado dela
Cigarro após cigarro, dele tudo vai se esvaziando
Um uísque só pra diminuir a tensão
Porque ele sabia que dessa vez foi longe demais
E que não havia outra saída, ele teria que atravessar
Porque ele mal conseguiu escapar da armadilha
E sabia que da próxima vez seria mais difícil
Então lembrou do único motivo
Pelo qual vive, algo que ele admira
Só por um momento ele ficou feliz por estar ali
E foi pra outro quarto e lá viu ela
Com a maquiagem borrada
A foto dele em seus braços
Ela adormeceu sozinha e dessa vez
Como em todas as outras, quando ele não volta
Quando ela reza pra que ele volte inteiro
Porque ela o ama mais que tudo, mais que a si mesma
Porque ela é assim, incompatível com aquela pequena
Coisa que cresce dentro dela
Refrão:
Eu estou indo pelo caminho que sigo sozinho
E vou sofrer pra sempre, porque agora eu sei
Quanto você me quer, precisa e ama
Desculpa, por favor, me perdoa
Durante a noite, ele se banhou em suor algumas vezes
Sonhou com pessoas do outro lado
Porque quem o chama quando ele está sentado e como o puxam
Em seu pescoço, ele sonhou com muitas mãos negras
E naquela manhã, quando ela acordou ao seu lado
E o abraçou forte, fechou os olhos pra não chorar
Em nome de tudo que os une e da promessa
Que essa é a última vez que isso vai durar
Depois do café da manhã, ele arrumou suas coisas na bolsa
Pensando e desejando evitar a briga
Porque ele está desaparecendo, é só culpa dele
Porque muitas pessoas enganam pra ele ficar vivo
E a frase habitual
Não se preocupe, tudo vai passar
Só pra que as coisas se acalmem
Alguém vai vir te buscar
O último beijo durou muito
Um abraço misturado com lágrimas e tristeza
Ele saiu e entrou no carro
Virou a chave, ao invés do som do motor
Uma grande explosão rasgou a cidade
As janelas estouraram no prédio próximo
E uma vez que se ouviu, depois disso foi
Um grito solitário que se repetia como um verso
Ela chorou por muito tempo, embora soubesse
Como isso ia acabar, que ela ficaria sozinha
O único sentido da vida ela encontrou em si mesma
Naquilo que cresce dentro dela, primeiro é Deus, não é compatível
A lembrança dele, a única coisa
Que fica depois de tudo
Refrão:
Naquela noite quando eu morrer, quando eu não estiver mais
Só duas mulheres vão acordar
Uma é minha mãe, ela vai chorar
A outra é você, você vai me amaldiçoar.