395px

Esperança

51 Koodia

Odotus

Mustelmani sateenkaaren väreissä
Kertoo, niinkuin sinä oisit ollut äänessä,
Mut susta ei näy jälkeäkään, paitsi jäljet, jotka minussa.

Tapetissa kädenjäljet tummanpunaiset
Lattialla veitsenterän palat katkenneet
Vieressäni muovipussi, johon jäänyt muodot kasvojes

refrain:
Mä ootan sun palaavan,
Mutta tiedän, et se on turhaa,
Joten joudun itse itseäni hakkaamaan.
Mä ootan sun palaavan.
Tää odotus mut murhaa,
Kun joudun itse itseäni hakkaamaan.

Nyt kun kolmetoista päivää on jo takana,
Vuoteessamme vieläkin se sama lakana.
Kunpa voisin palata takaisin aikaan ennen ikävää.

Voisi luulla, ettei kukaan tätä ansaitse,
Et mikä kohtalo jäi sulle, mikä minulle.
Mut niinkuin kaikki muukin täällä, me ei kai voitu olla pysyvää.

refrain

refrain

Jospa vihdoin voisin tämän leikin lopettaa
Kaatosateella sut kuoppaasi pudottaa
Niinpä avaan pakastimen, nostan sinut, alan raahaamaan

Esperança

Mustelmani nas cores do arco-íris
Diz, como se você estivesse aqui comigo,
Mas não há sinal de você, só as marcas que ficaram em mim.

Na parede, as impressões digitais vermelhas
No chão, pedaços de lâmina quebrados
Ao meu lado, um saco plástico, onde ficaram as formas do seu rosto.

refrão:
Eu espero você voltar,
Mas sei que é em vão,
Então tenho que me bater, me machucar.
Eu espero você voltar.
Essa espera tá me matando,
Quando tenho que me bater, me machucar.

Agora que já se passaram treze dias,
Na nossa cama ainda está o mesmo lençol.
Queria poder voltar no tempo antes da saudade.

Daria pra pensar que ninguém merece isso,
Qual foi o destino que ficou pra você, e qual ficou pra mim.
Mas como tudo aqui, não conseguimos ser permanentes.

refrão

refrão

Se ao menos eu pudesse acabar com esse jogo
Te jogar na sua cova sob a chuva forte
Então eu abro o congelador, te tiro de lá, começo a arrastar.

Composição: