395px

Becos

7 Lvvas

Calexóns

nun outono cheo de máxia
empezamos Ari i eu
deitábamo-nos na praia
toda a noite até o mencer;
se é que habia que facer algo
o facíamos a collóns
ir no coche a toda hóstia
e coller un peido os dous
dando tombos polos calexóns
tombos polos calexóns
meio derrotados, meio mortos de amor
íamos a tombos polos calexóns
só os dous na escuridade
lonxania dun resplandor
levando moi lento o baile
ao ritmo dos corazóns;
xa dentro do coche
esquencíamos o exterior
reclinabas o respaldo
e facíamos o amor despácio
cómplices dos calexóns
cómplices dos calexóns
Ari, alimentados por aquela lus ténue
onde xuramos acochar-nos para sempre
un concerto en Barcelona
un de xullo, Dire Straits
unha cita con Bruce Springsteen
e que nunca puido ser
a correr na escuridade
polas ruas de Pamplona
vexo as tascas cheas de xente
e na noite a vila chora;
foron-che as mentiras ditas
foron-che as verdades o puñal
podes culpar-me a min de todo, Ari
agora que mais dá
eu só sei que aquela noite
perdimos os papeis
e odiei-che a ti
e, maldita sexa,
odiei-no a el tambén...
deitado na escuridade
aínda te oio respirar
aínda sigo a enganar-me
a tratar de recuar;
Ari, aquilo de ir ao cine...
era a nosa relixión
imitábamos aos hérois,
prescindíamos do guión;
e agora aqui nos tés
igoaliños aos demais
eu sei que non pararei
ti non sei se pararás de andar a
tombos polos calexóns
tombos polos calexóns
onde me xurei e xuraches-me que
íamos amar-nos para sempre
a tombos polos calexóns
como en Lou Lou, Ari
Maurice Pialat, Isabelle Huppert
Gerard Depardieu
vén a dar tombos até o final
a tombos polos calexóns

Becos

num outono cheio de magia
começamos eu e Ari
nos jogávamos na praia
toda a noite até amanhecer;
se é que tinha que fazer algo
fazíamos a mil por hora
ir no carro a toda velocidade
e pegar um peido os dois
dando voltas pelos becos
voltas pelos becos
meio derrotados, meio mortos de amor
íamos a voltas pelos becos
só nós dois na escuridão
distância de um brilho
levando o baile bem devagar
ao ritmo dos corações;
já dentro do carro
esquecíamos o exterior
reclinavas o banco
e fazíamos amor devagar
cúmplices dos becos
cúmplices dos becos
Ari, alimentados por aquela luz tênue
donde juramos nos esconder para sempre
um show em Barcelona
um de julho, Dire Straits
um encontro com Bruce Springsteen
e que nunca pôde ser
correndo na escuridão
pelas ruas de Pamplona
vejo os bares cheios de gente
e na noite a cidade chora;
foram as mentiras que você disse
foram as verdades como um punhal
pode me culpar de tudo, Ari
agora que importa
só sei que naquela noite
perdemos a razão
e te odiei
e, droga,
odiei ele também...
deitado na escuridão
ainda te ouço respirar
ainda sigo me enganando
tentando recuar;
Ari, aquilo de ir ao cinema...
eram nossa religião
imitávamos os heróis,
abríamos mão do roteiro;
e agora aqui estamos
iguais aos outros
eu sei que não vou parar
você não sei se vai parar de andar a
voltas pelos becos
voltas pelos becos
onde eu jurei e você jurou que
íamos nos amar para sempre
a voltas pelos becos
como em Lou Lou, Ari
Maurice Pialat, Isabelle Huppert
Gerard Depardieu
vem dar voltas até o final
a voltas pelos becos